Abdulloh ibn Busr al-Moziniy (roziyallohu anhu)dan, Rasululloh ﷺdan rivoyat qilinadiki, u zot: «Ummatimdan hech bir kishi yoʻqki, men uni qiyomat kuni tanimasam», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, xaloyiqning koʻpligi ichida ularni qanday tanaysiz?» deyishdi. U zot: «Aytginchi, agar sen qop-qora otlar turgan bir toʻdaga kirsang, ular orasida peshonasi va oyoqlari oq bir ot boʻlsa, uni ular ichidan tanimasmiding?» dedilar. U: «Ha, albatta», dedi. U zot: «Albatta, ummatim oʻsha kuni sajdadan peshonalari oq, tahoratdan qoʻl-oyoqlari oq boʻlgan holda boʻladilar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср ал-Мозиний (розияллоҳу анҳу)дан, Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилинадики, у зот: «Умматимдан ҳеч бир киши йўқки, мен уни қиёмат куни танимасам», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, халойиқнинг кўплиги ичида уларни қандай танайсиз?» дейишди. У зот: «Айтгинчи, агар сен қоп-қора отлар турган бир тўдага кирсанг, улар орасида пешонаси ва оёқлари оқ бир от бўлса, уни улар ичидан танимасмидинг?» дедилар. У: «Ҳа, албатта», деди. У зот: «Албатта, умматим ўша куни саждадан пешоналари оқ, таҳоратдан қўл-оёқлари оқ бўлган ҳолда бўладилар», дедилар.