حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ حَرِيزِ بْنِ عُثْمَانَ قَالَكُنَّا غِلْمَانًا جُلُوسًا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ نَكُنْ نُحْسِنُ نَسْأَلُهُ فَقُلْتُ أَشَيْخًا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِي عَنْفَقَتِهِ شَعَرَاتٌ بِيضٌ

Hariz ibn Usmon aytdi: Biz — yosh bolalar — Paygʻambar ﷺning sahobalaridan boʻlgan Abdulloh ibn Busrning huzurida oʻtirar edik, undan qanday soʻrashni ham bilmas edik. Men: «Paygʻambar ﷺ keksa kishi edilarmi?» dedim. U: «U zotning anfaqalarida (pastki lab ostidagi soqollarida) bir necha oq tuk bor edi», dedi.Ҳариз ибн Усмон айтди: Биз — ёш болалар — Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Абдуллоҳ ибн Бусрнинг ҳузурида ўтирар эдик, ундан қандай сўрашни ҳам билмас эдик. Мен: «Пайғамбар ﷺ кекса киши эдиларми?» дедим. У: «У зотнинг анфақаларида (пастки лаб остидаги соқолларида) бир неча оқ тук бор эди», деди.

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ يُحَدِّثُأَنَّ أَبَاهُ صَنَعَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا فَدَعَاهُ فَأَجَابَهُ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَعَامِهِ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُمْ وَارْحَمْهُمْ وَبَارِكْ لَهُمْ فِيمَا رَزَقْتَهُمْ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uning otasi Paygʻambar ﷺ uchun taom tayyorlab, u zotni daʼvat qildi, u zot esa daʼvatini qabul qildilar. Taomdan farigʻ boʻlganlarida: «Allohim, ularni magʻfirat qil, ularga rahm qil va ularga rizq qilib berganingda ularga baraka ber», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Унинг отаси Пайғамбар ﷺ учун таом тайёрлаб, у зотни даъват қилди, у зот эса даъватини қабул қилдилар. Таомдан фариғ бўлганларида: «Аллоҳим, уларни мағфират қил, уларга раҳм қил ва уларга ризқ қилиб берганингда уларга барака бер», дедилар.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الزَّاهِرِيَّةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَخْطُبُ النَّاسَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ اجْلِسْ فَقَدْ آذَيْتَ وَآنَيْتَ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi juma kuni Nabiy ﷺ odamlarga xutba qilib turganlarida keldi. Shunda u zot: «Oʻtir! Sen (odamlarga) ozor berding va kech qolding», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши жума куни Набий ﷺ одамларга хутба қилиб турганларида келди. Шунда у зот: «Ўтир! Сен (одамларга) озор бердинг ва кеч қолдинг», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فَذَكَرُوا وَطْبَةً وَطَعَامًا وَشَرَابًا فَكَانَ يَأْكُلُ التَّمْرَ وَيَضَعُ النَّوَى عَلَى ظَهْرِ أُصْبُعَيْهِ ثُمَّ يَرْمِي بِهِ ثُمَّ قَامَ فَرَكِبَ بَغْلَةً لَهُ بَيْضَاءَ فَأَخَذْتُ بِلِجَامِهَا فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ لَنَا فَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِيمَا رَزَقْتَهُمْ وَاغْفِرْ لَهُمْ وَارْحَمْهُمْ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan, otasidan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (bizning oldimizga) tushdilar. Ular sut meshini, taom va ichimlikni zikr qildilar. U zot xurmo yer va danagini ikki barmoqlarining usti ustiga qoʻyib, soʻng uni tashlar edilar. Soʻng turib, oʻzlarining oq xachirlariga mindilar. Men uning jilovidan ushlab: «Ey Allohning nabiysi, biz uchun Allohga duo qiling», dedim. Shunda u zot: «Allohim, ularga rizq qilib berganingda ularga baraka ber, ularni magʻfirat qil va ularga rahm qil», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан, отасидан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (бизнинг олдимизга) тушдилар. Улар сут мешини, таом ва ичимликни зикр қилдилар. У зот хурмо ер ва данагини икки бармоқларининг усти устига қўйиб, сўнг уни ташлар эдилар. Сўнг туриб, ўзларининг оқ хачирларига миндилар. Мен унинг жиловидан ушлаб: «Эй Аллоҳнинг набийси, биз учун Аллоҳга дуо қилинг», дедим. Шунда у зот: «Аллоҳим, уларга ризқ қилиб берганингда уларга барака бер, уларни мағфират қил ва уларга раҳм қил», дедилар.

حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدَّمَتْ إِلَيْهِ جَدَّتِي تَمْرًا يُقَلِّلُهُ وَطَبَخَتْ لَهُ وَسَقَيْنَاهُمْ فَنَفِدَ الْقَدَحُ فَجِئْتُ بِقَدَحٍ آخَرَ وَكُنْتُ أَنَا الْخَادِمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطِ الْقَدَحَ الَّذِي انْتَهَى إِلَيْهِ

Abdulloh ibn Busrning oʻgʻli otasidan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ bizning oldimizga keldilar. Buvim u zotga xurmo taqdim qildi — u oz edi — va u zot uchun (taom) pishirdi. Biz ularga ichimlik ichirdik. Qadah tugagach, men boshqa qadah keltirdim — xizmat qiluvchi men edim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Qadahni (navbat) kimda toʻxtagan boʻlsa, oʻshanga ber», dedilar.Абдуллоҳ ибн Бусрнинг ўғли отасидан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ бизнинг олдимизга келдилар. Бувим у зотга хурмо тақдим қилди — у оз эди — ва у зот учун (таом) пиширди. Биз уларга ичимлик ичирдик. Қадаҳ тугагач, мен бошқа қадаҳ келтирдим — хизмат қилувчи мен эдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Қадаҳни (навбат) кимда тўхтаган бўлса, ўшанга бер», дедилар.

حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَيُّوبَ الْحَضْرَمِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ قَالَكَانَتْ أُخْتِي رُبَّمَا بَعَثَتْنِي بِالشَّيْءِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُطْرِفُهُ إِيَّاهُ فَيَقْبَلُهُ مِنِّي

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Opam baʼzan meni Paygʻambar ﷺga bir narsa bilan yuborar, uni u zotga tuhfa qilar edi; u zot esa uni mendan qabul qilar edilar».Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Опам баъзан мени Пайғамбар ﷺга бир нарса билан юборар, уни у зотга туҳфа қилар эди; у зот эса уни мендан қабул қилар эдилар».

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ الْمَازِنِيُّ قَالَبَعَثَنِي أَبِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَدْعُوهُ إِلَى الطَّعَامِ فَجَاءَ مَعِي فَلَمَّا دَنَوْتُ مِنْ الْمَنْزِلِ أَسْرَعْتُ فَأَعْلَمْتُ أَبَوَيَّ فَخَرَجَا فَتَلَقَّيَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَحَّبَا بِهِ وَوَضَعْنَا لَهُ قَطِيفَةً كَانَتْ عِنْدَنَا زِئْبِرِيَّةً فَقَعَدَ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ أَبِي لِأُمِّي هَاتِ طَعَامَكِ فَجَاءَتْ بِقَصْعَةٍ فِيهَا دَقِيقٌ قَدْ عَصَدَتْهُ بِمَاءٍ وَمِلْحٍ فَوَضَعْتُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ خُذُوا بِسْمِ اللَّهِ مِنْ حَوَالَيْهَا وَذَرُوا ذُرْوَتَهَا فَإِنَّ الْبَرَكَةَ فِيهَا فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَكَلْنَا مَعَهُ وَفَضَلَ مِنْهَا فَضْلَةٌ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُمْ وَارْحَمْهُمْ وَبَارِكْ عَلَيْهِمْ وَوَسِّعْ عَلَيْهِمْ فِي أَرْزَاقِهِمْ

Abdulloh ibn Busr al-Moziniy (roziyallohu anhu) aytadi: Otam meni Rasululloh ﷺning huzurlariga u zotni taomga daʼvat qilish uchun yubordi, u zot men bilan birga keldilar. Uyga yaqinlashganimda, men shoshib oldinga oʻtdim va ota-onamga xabar berdim. Ular chiqib, Rasululloh ﷺni kutib olishdi va u zotga marhabo aytishdi. Biz u zotga oʻzimizda bor boʻlgan momiqli bir chakmonni toʻshadik, u zot uning ustiga oʻtirdilar. Soʻng otam onamga: «Taomingni keltir», dedi. U bir kosada suv va tuz bilan qorilgan un keltirdi. Men uni Rasululloh ﷺning oldilariga qoʻydim. U zot: «Bismillah aytib, uning chetlaridan olinglar, choʻqqisini qoldiringlar, chunki baraka undadir», dedilar. Rasululloh ﷺ yedilar, biz ham u zot bilan birga yedik, undan ortib ham qoldi. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Allohim, ularni magʻfirat qil, ularga rahm qil, ularga baraka ber va rizqlarini keng qil», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср ал-Мозиний (розияллоҳу анҳу) айтади: Отам мени Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига у зотни таомга даъват қилиш учун юборди, у зот мен билан бирга келдилар. Уйга яқинлашганимда, мен шошиб олдинга ўтдим ва ота-онамга хабар бердим. Улар чиқиб, Расулуллоҳ ﷺни кутиб олишди ва у зотга марҳабо айтишди. Биз у зотга ўзимизда бор бўлган момиқли бир чакмонни тўшадик, у зот унинг устига ўтирдилар. Сўнг отам онамга: «Таомингни келтир», деди. У бир косада сув ва туз билан қорилган ун келтирди. Мен уни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига қўйдим. У зот: «Бисмиллаҳ айтиб, унинг четларидан олинглар, чўққисини қолдиринглар, чунки барака ундадир», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ едилар, биз ҳам у зот билан бирга едик, ундан ортиб ҳам қолди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, уларни мағфират қил, уларга раҳм қил, уларга барака бер ва ризқларини кенг қил», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ قَالَلَقَدْ سَمِعْتُ حَدِيثًا مُنْذُ زَمَانٍ إِذَا كُنْتَ فِي قَوْمٍ عِشْرِينَ رَجُلًا أَوْ أَقَلَّ أَوْ أَكْثَرَ فَتَصَفَّحْتَ فِي وُجُوهِهِمْ فَلَمْ تَرَ فِيهِمْ رَجُلًا يُهَابُ فِي اللَّهِ فَاعْلَمْ أَنَّ الْأَمْرَ قَدْ رَقَّ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu) aytdi: Men ancha vaqt oldin bir hadis eshitgan edim: agar sen yigirma kishilik yoki undan kam, yoxud undan koʻp bir qavm ichida boʻlsang-u, ularning yuzlarini kuzatib, ular orasida Alloh (yoʻlida) hayiqiladigan bir kishini koʻrmasang, bilginki, bu ish yupqalashib qolibdi.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен анча вақт олдин бир ҳадис эшитган эдим: агар сен йигирма кишилик ёки ундан кам, ёхуд ундан кўп бир қавм ичида бўлсанг-у, уларнинг юзларини кузатиб, улар орасида Аллоҳ (йўлида) ҳайиқиладиган бир кишини кўрмасанг, билгинки, бу иш юпқалашиб қолибди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ نُوحٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْرَابِيَّانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مَنْ خَيْرُ الرِّجَالِ يَا مُحَمَّدُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ طَالَ عُمْرُهُ وَحَسُنَ عَمَلُهُ وَقَالَ الْآخَرُ إِنَّ شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيْنَا فَبَابٌ نَتَمَسَّكُ بِهِ جَامِعٌ قَالَ لَا يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺning oldilariga ikkita aʼrobiy keldi. Ulardan biri: «Ey Muhammad, odamlarning eng yaxshisi kim?» dedi. Nabiy ﷺ: «Umri uzun boʻlib, amali goʻzal boʻlgan kishi», dedilar. Boshqasi: «Islomning shariatlari bizga koʻpayib ketdi; bizga mahkam ushlaydigan, (barchasini) jamlovchi bir eshikni ayting», dedi. U zot: «Tiling Alloh azza va jallaning zikridan hoʻl boʻlib tursin», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺнинг олдиларига иккита аъробий келди. Улардан бири: «Эй Муҳаммад, одамларнинг энг яхшиси ким?» деди. Набий ﷺ: «Умри узун бўлиб, амали гўзал бўлган киши», дедилар. Бошқаси: «Исломнинг шариатлари бизга кўпайиб кетди; бизга маҳкам ушлайдиган, (барчасини) жамловчи бир эшикни айтинг», деди. У зот: «Тилинг Аллоҳ азза ва жалланинг зикридан ҳўл бўлиб турсин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ قَالَسَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ الْمَازِنِيَّ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ أَرَأَيْتَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشَيْخًا كَانَ قَالَ كَانَ فِي عَنْفَقَتِهِ شَعَرَاتٌ بِيضٌ

Hariz aytdi: Men Rasululloh ﷺning sahobalaridan boʻlgan Abdulloh ibn Busr al-Moziniydan soʻrab: «Ayting-chi, Paygʻambar ﷺ keksa kishi edilarmi?» dedim. U: «U zotning anfaqalarida bir necha oq tuk bor edi», dedi.Ҳариз айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Абдуллоҳ ибн Буср ал-Мозинийдан сўраб: «Айтинг-чи, Пайғамбар ﷺ кекса киши эдиларми?» дедим. У: «У зотнинг анфақаларида бир неча оқ тук бор эди», деди.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَرِيزٌ قَالَقُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ وَنَحْنُ غِلْمَانٌ لَا نَعْقِلُ الْعِلْمَ أَشَيْخًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ بِعَنْفَقَتِهِ شَعَرَاتٌ بِيضٌ

Hariz aytdi: Biz ilmni anglamaydigan yosh bolalar edik. Men Abdulloh ibn Busrga: «Rasululloh ﷺ keksa kishi edilarmi?» dedim. U: «U zotning anfaqalarida bir necha oq tuk bor edi», dedi.Ҳариз айтди: Биз илмни англамайдиган ёш болалар эдик. Мен Абдуллоҳ ибн Бусрга: «Расулуллоҳ ﷺ кекса киши эдиларми?» дедим. У: «У зотнинг анфақаларида бир неча оқ тук бор эди», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ قَالَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي فَنَزَلَ عَلَيْهِ أَوْ قَالَ لَهُ أَبِي انْزِلْ عَلَيَّ قَالَ فَأَتَاهُ بِطَعَامٍ وَحَيْسَةٍ وَسَوِيقٍ فَأَكَلَهُ وَكَانَ يَأْكُلُ التَّمْرَ وَيُلْقِي النَّوَى وَصَفَ بِأُصْبُعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى بِظَهْرِهِمَا مِنْ فِيهِ ثُمَّ أَتَاهُ بِشَرَابٍ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَهُ مَنْ عَنْ يَمِينِهِ فَقَامَ فَأَخَذَ بِلِجَامِ دَابَّتِهِ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لِي فَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِيمَا رَزَقْتَهُمْ وَاغْفِرْ لَهُمْ وَارْحَمْهُمْ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ otamning oldilariga keldilar va uning mehmoni boʻlib tushdilar — yoki otam u zotga: «Mening huzurimga tushing», dedi. (Otam) u zotga taom, xays va saviq keltirdi, u zot uni yedilar. U zot xurmo yer va danagini tashlar edilar — (roviy) koʻrsatkich va oʻrta barmoqlarining usti bilan u zot ogʻizlaridan (chiqarib tashlaganlarini) tasvirlab berdi. Soʻng (otam) u zotga ichimlik keltirdi, u zot ichdilar, keyin oʻng tomonlaridagi kishiga uzatdilar. Soʻng (otam) turib, u zotning ulovining jilovidan ushladi va: «Men uchun Alloh azza va jallaga duo qiling», dedi. Shunda u zot: «Allohim, ularga rizq qilib berganingda ularga baraka ber, ularni magʻfirat qil va ularga rahm qil», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ отамнинг олдиларига келдилар ва унинг меҳмони бўлиб тушдилар — ёки отам у зотга: «Менинг ҳузуримга тушинг», деди. (Отам) у зотга таом, хайс ва савиқ келтирди, у зот уни едилар. У зот хурмо ер ва данагини ташлар эдилар — (ровий) кўрсаткич ва ўрта бармоқларининг усти билан у зот оғизларидан (чиқариб ташлаганларини) тасвирлаб берди. Сўнг (отам) у зотга ичимлик келтирди, у зот ичдилар, кейин ўнг томонларидаги кишига узатдилар. Сўнг (отам) туриб, у зотнинг уловининг жиловидан ушлади ва: «Мен учун Аллоҳ азза ва жаллага дуо қилинг», деди. Шунда у зот: «Аллоҳим, уларга ризқ қилиб берганингда уларга барака бер, уларни мағфират қил ва уларга раҳм қил», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ قَالَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي أَوْ قَالَ أَبِي لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْزِلْ عَلَيَّ قَالَ فَنَزَلَ عَلَيْهِ فَأَتَاهُ بِطَعَامٍ أَوْ بِحَيْسٍ قَالَ فَأَكَلَ ثُمَّ أَتَاهُ بِشَرَابٍ قَالَ فَشَرِبَ قَالَ ثُمَّ نَاوَلَ مَنْ عَنْ يَمِينِهِ قَالَ وَكَانَ إِذَا أَكَلَ أَلْقَى النَّوَاةَ وَصَفَ شُعْبَةُ أَنَّهُ وَضَعَ النَّوَاةَ عَلَى السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ثُمَّ رَمَى بِهَا فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ لَنَا فَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِيمَا رَزَقْتَهُمْ وَاغْفِرْ لَهُمْ وَارْحَمْهُمْ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ otamning huzuriga tushdilar — yoki otam Rasululloh ﷺga: «Mening huzurimga tushing», dedi — shunda u zot uning huzuriga tushdilar. (Otam) u zotga taom yoki xays keltirdi, u zot yedilar. Soʻng unga ichimlik keltirdi, u zot ichdilar, keyin oʻng tomonlaridagi kishiga uzatdilar. U zot yeganlarida danakni tashlar edilar — Shuʼba u zot danakni koʻrsatkich va oʻrta barmoq ustiga qoʻyib, soʻng uni otib tashlaganlarini tasvirlab berdi. Otam u zotga: «Yo Rasululloh, biz uchun duo qiling», dedi. Shunda u zot: «Allohim, ularga rizq qilib berganingda ularga baraka ber, ularni magʻfirat qil va ularga rahm qil», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ отамнинг ҳузурига тушдилар — ёки отам Расулуллоҳ ﷺга: «Менинг ҳузуримга тушинг», деди — шунда у зот унинг ҳузурига тушдилар. (Отам) у зотга таом ёки хайс келтирди, у зот едилар. Сўнг унга ичимлик келтирди, у зот ичдилар, кейин ўнг томонларидаги кишига узатдилар. У зот еганларида данакни ташлар эдилар — Шуъба у зот данакни кўрсаткич ва ўрта бармоқ устига қўйиб, сўнг уни отиб ташлаганларини тасвирлаб берди. Отам у зотга: «Ё Расулуллоҳ, биз учун дуо қилинг», деди. Шунда у зот: «Аллоҳим, уларга ризқ қилиб берганингда уларга барака бер, уларни мағфират қил ва уларга раҳм қил», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ جَابِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ ابْنَيْ بُسْرٍ السَّلْمَيَيْنِ قَالَدَخَلْتُ عَلَيْهِمَا فَقُلْتُ يَرْحَمُكُمَا اللَّهُ الرَّجُلُ مِنَّا يَرْكَبُ دَابَّتَهُ فَيَضْرِبُهَا بِالسَّوْطِ وَيَكْفَحُهَا بِاللِّجَامِ هَلْ سَمِعْتُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ شَيْئًا قَالَا لَا مَا سَمِعْنَا مِنْهُ فِي ذَلِكَ شَيْئًا فَإِذَا امْرَأَةٌ قَدْ نَادَتْ مِنْ جَوْفِ الْبَيْتِ أَيُّهَا السَّائِلُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ {وَمَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِنْ شَيْءٍ} فَقَالَا هَذِهِ أُخْتُنَا وَهِيَ أَكْبَرُ مِنَّا وَقَدْ أَدْرَكَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Ubaydulloh ibn Ziyod aytdi: Men Busrning ikki oʻgʻli — as-Salamiylarning huzuriga kirdim va: «Alloh ikkovingizga rahm qilsin! Bizdan bir kishi ulovini minib, uni qamchi bilan uradi va jilov bilan yuziga tortadi. Bu haqda Rasululloh ﷺdan biror narsa eshitganmisizlar?» dedim. Ikkovi: «Yoʻq, bu haqda u zotdan hech narsa eshitmadik», dedi. Shu payt uyning ichidan bir ayol nido qildi: «Ey soʻrovchi! Albatta Alloh azza va jalla shunday deydi: {Yerdagi hech bir jonivor va ikki qanoti bilan uchadigan hech bir qush yoʻqki, sizlarga oʻxshash ummatlar boʻlmasa. Biz Kitobda hech narsani qoldirmadik}». Ikkovi: «Bu bizning opamiz, u bizdan kattaroq va Rasululloh ﷺni koʻrgan», dedi.Убайдуллоҳ ибн Зиёд айтди: Мен Бусрнинг икки ўғли — ас-Саламийларнинг ҳузурига кирдим ва: «Аллоҳ икковингизга раҳм қилсин! Биздан бир киши уловини миниб, уни қамчи билан уради ва жилов билан юзига тортади. Бу ҳақда Расулуллоҳ ﷺдан бирор нарса эшитганмисизлар?» дедим. Иккови: «Йўқ, бу ҳақда у зотдан ҳеч нарса эшитмадик», деди. Шу пайт уйнинг ичидан бир аёл нидо қилди: «Эй сўровчи! Албатта Аллоҳ азза ва жалла шундай дейди: {Ердаги ҳеч бир жонивор ва икки қаноти билан учадиган ҳеч бир қуш йўқки, сизларга ўхшаш умматлар бўлмаса. Биз Китобда ҳеч нарсани қолдирмадик}». Иккови: «Бу бизнинг опамиз, у биздан каттароқ ва Расулуллоҳ ﷺни кўрган», деди.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ حَسَّانَ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ الْمَازِنِيَّ يَقُولُتَرَوْنَ يَدِي هَذِهِ فَأَنَا بَايَعْتُ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَصُومُوا يَوْمَ السَّبْتِ إِلَّا فِيمَا افْتُرِضَ عَلَيْكُمْ

Abdulloh ibn Busr al-Moziniy (roziyallohu anhu) aytdi: Mana shu qoʻlimni koʻryapsizlarmi? Men u bilan Rasululloh ﷺga bayʼat qilganman. Rasululloh ﷺ: «Sizlarga farz qilingan (roʻza)dan boshqa shanba kuni roʻza tutmanglar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср ал-Мозиний (розияллоҳу анҳу) айтди: Мана шу қўлимни кўряпсизларми? Мен у билан Расулуллоҳ ﷺга байъат қилганман. Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга фарз қилинган (рўза)дан бошқа шанба куни рўза тутманглар», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ أَيُّوبَ الْحَضْرَمِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَكَانَتْ أُخْتِي تَبْعَثُنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْهَدِيَّةِ فَيَقْبَلُهَا

Rasululloh ﷺning sahobalaridan boʻlgan Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Opam meni Rasululloh ﷺga hadya bilan yuborar edi, u zot esa uni qabul qilar edilar».Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Опам мени Расулуллоҳ ﷺга ҳадя билан юборар эди, у зот эса уни қабул қилар эдилар».

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ أَيُّوبَ الْحَضْرَمِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلَا يَقْبَلُ الصَّدَقَةَ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ hadyani qabul qilar, sadaqani esa qabul qilmas edilar».Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ҳадяни қабул қилар, садақани эса қабул қилмас эдилар».

حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنُ بْنُ أَيُّوبَ الْحَضْرَمِيُّ قَالَأَرَانِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ شَامَةً فِي قَرْنِهِ فَوَضَعْتُ أُصْبُعِي عَلَيْهَا فَقَالَ وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُصْبُعَهُ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ لَتَبْلُغَنَّ قَرْنًاقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَكَانَ ذَا جُمَّةٍ

Abu Abdulloh al-Hasan ibn Ayyub al-Hazramiy aytdi: Abdulloh ibn Busr menga boshining bir tomonidagi (qarnidagi) xolni koʻrsatdi, men barmogʻimni uning ustiga qoʻydim. U: «Rasululloh ﷺ barmoqlarini uning ustiga qoʻyib: ‹Sen albatta bir qarnga yetasan›, dedilar», dedi. Abu Abdulloh: «U elkasiga tushadigan sochli edi», dedi.Абу Абдуллоҳ ал-Ҳасан ибн Айюб ал-Ҳазрамий айтди: Абдуллоҳ ибн Буср менга бошининг бир томонидаги (қарнидаги) холни кўрсатди, мен бармоғимни унинг устига қўйдим. У: «Расулуллоҳ ﷺ бармоқларини унинг устига қўйиб: ‹Сен албатта бир қарнга етасан›, дедилар», деди. Абу Абдуллоҳ: «У элкасига тушадиган сочли эди», деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ نُوحٍ حِمْصِيٌّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ يَقُولُتَرَوْنَ كَفِّي هَذِهِ فَأَشْهَدُ أَنِّي وَضَعْتُهَا عَلَى كَفِّ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَهَى عَنْ صِيَامِ يَوْمِ السَّبْتِ إِلَّا فِي فَرِيضَةٍ وَقَالَ إِنْ لَمْ يَجِدْ أَحَدُكُمْ إِلَّا لِحَاءَ شَجَرَةٍ فَلْيُفْطِرْ عَلَيْهِ

Hasson ibn Nuh al-Himsiy aytdi: Men Abdulloh ibn Busrning: «Mana bu kaftimni koʻryapsizlarmi? Men guvohlik beramanki, uni Muhammad ﷺning kaftlari ustiga qoʻyganman», deganini eshitdim. U zot farz (roʻza)dan boshqa shanba kuni roʻza tutishdan qaytardilar va: «Agar sizlardan biri daraxt poʻstlogʻidan boshqa narsa topmasa, shu bilan roʻzasini ochsin», dedilar.Ҳассон ибн Нуҳ ал-Ҳимсий айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Бусрнинг: «Мана бу кафтимни кўряпсизларми? Мен гувоҳлик бераманки, уни Муҳаммад ﷺнинг кафтлари устига қўйганман», деганини эшитдим. У зот фарз (рўза)дан бошқа шанба куни рўза тутишдан қайтардилар ва: «Агар сизлардан бири дарахт пўстлоғидан бошқа нарса топмаса, шу билан рўзасини очсин», дедилар.

حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنِي بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ ابْنِ أَبِي بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَ الْمَلْحَمَةِ وَفَتْحِ الْمَدِينَةِ سِتُّ سِنِينَ وَيَخْرُجُ مَسِيحٌ الدَّجَّالُ فِي السَّابِعَةِ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Katta jang bilan shaharning fathi orasi olti yildir, Masih Dajjol esa yettinchi yili chiqadi».Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Катта жанг билан шаҳарнинг фатҳи ораси олти йилдир, Масиҳ Дажжол эса еттинчи йили чиқади».

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ الْحَكَمِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عَيّاشٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْيَحْصَبِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ الْمَازِنِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى بَيْتَ قَوْمٍ أَتَاهُ مِمَّا يَلِي جِدَارَهُ وَلَا يَأْتِيهِ مُسْتَقْبِلًا بَابَهُ

Rasululloh ﷺning sahobalaridan boʻlgan Abdulloh ibn Busr al-Moziniy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bir qavmning uyiga kelganlarida, uning devori tomonidan kelar, eshigiga roʻbaroʻ boʻlib kelmas edilar.Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Абдуллоҳ ибн Буср ал-Мозиний (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир қавмнинг уйига келганларида, унинг девори томонидан келар, эшигига рўбарў бўлиб келмас эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ خُمَيْرٍ الرَّحَبِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ الْمَازِنِيِّعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ أُمَّتِي مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَأَنَا أَعْرِفُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالُوا وَكَيْفَ تَعْرِفُهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي كَثْرَةِ الْخَلَائِقِ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ دَخَلْتَ صَبْرَةً فِيهَا خَيْلٌ دُهْمٌ بُهْمٌ وَفِيهَا فَرَسٌ أَغَرُّ مُحَجَّلٌ أَمَا كُنْتَ تَعْرِفُهُ مِنْهَا قَالَ بَلَى قَالَ فَإِنَّ أُمَّتِي يَوْمَئِذٍ غُرٌّ مِنْ السُّجُودِ مُحَجَّلُونَ مِنْ الْوُضُوءِ

Abdulloh ibn Busr al-Moziniy (roziyallohu anhu)dan, Rasululloh ﷺdan rivoyat qilinadiki, u zot: «Ummatimdan hech bir kishi yoʻqki, men uni qiyomat kuni tanimasam», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, xaloyiqning koʻpligi ichida ularni qanday tanaysiz?» deyishdi. U zot: «Aytginchi, agar sen qop-qora otlar turgan bir toʻdaga kirsang, ular orasida peshonasi va oyoqlari oq bir ot boʻlsa, uni ular ichidan tanimasmiding?» dedilar. U: «Ha, albatta», dedi. U zot: «Albatta, ummatim oʻsha kuni sajdadan peshonalari oq, tahoratdan qoʻl-oyoqlari oq boʻlgan holda boʻladilar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Буср ал-Мозиний (розияллоҳу анҳу)дан, Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилинадики, у зот: «Умматимдан ҳеч бир киши йўқки, мен уни қиёмат куни танимасам», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, халойиқнинг кўплиги ичида уларни қандай танайсиз?» дейишди. У зот: «Айтгинчи, агар сен қоп-қора отлар турган бир тўдага кирсанг, улар орасида пешонаси ва оёқлари оқ бир от бўлса, уни улар ичидан танимасмидинг?» дедилар. У: «Ҳа, албатта», деди. У зот: «Албатта, умматим ўша куни саждадан пешоналари оқ, таҳоратдан қўл-оёқлари оқ бўлган ҳолда бўладилар», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ الْحَكَمِ قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ قَالَ وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْيَحْصَبِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ صَاحِبَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ الْبَابَ يَسْتَأْذِنُ لَمْ يَسْتَقْبِلْهُ يَقُولُ يَمْشِي مَعَ الْحَائِطِ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ فَيُؤْذَنَ لَهُ أَوْ يَنْصَرِفَ

Muhammad ibn Abdurrahmon al-Yahsabiy aytdi: Men Nabiy ﷺning sahobalaridan boʻlgan Abdulloh ibn Busrning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ izn soʻrab eshik oldiga kelganlarida, unga roʻbaroʻ turmas, devor boʻylab yurar edilar, toki izn soʻrab, oʻzlariga izn berilguncha yoki qaytib ketgunlaricha.Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ал-Яҳсабий айтди: Мен Набий ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Абдуллоҳ ибн Бусрнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ изн сўраб эшик олдига келганларида, унга рўбарў турмас, девор бўйлаб юрар эдилар, токи изн сўраб, ўзларига изн берилгунча ёки қайтиб кетгунларича.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ قَالَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي قَالَ فَقَرَّبْنَا لَهُ طَعَامًا وَوَطْبَةً فَأَكَلَ مِنْهَا ثُمَّ أُتِيَ بِتَمْرٍ فَكَانَ يَأْكُلُهُ وَيُلْقِي النَّوَى بِأُصْبُعَيْهِ يَجْمَعُ السَّبَّابَةَ وَالْوُسْطَى قَالَ شُعْبَةُ هُوَ ظَنِّي وَهُوَ فِيهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أُتِيَ بِشَرَابٍ فَشَرِبَهُ ثُمَّ نَاوَلَهُ الَّذِي عَنْ يَمِينِهِ قَالَ فَقَالَ أَبِي وَأَخَذَ بِلِجَامِ دَابَّتِهِ ادْعُ اللَّهَ لَنَا قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِيمَا رَزَقْتَهُمْ وَاغْفِرْ لَهُمْ وَارْحَمْهُمْحَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَارَهُمْ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ

Abdulloh ibn Busr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ otamning oldiga (mehmon boʻlib) tushdilar. (Abdulloh) dedi: «Biz u zotga taom va xurmo, yogʻ, pishloqdan tayyorlangan vatba keltirdik, u zot undan yedilar. Soʻng xurmo keltirildi, u zot uni yer va danagini ikki barmoqlari orasiga tashlar, koʻrsatkich va oʻrta barmoqlarini juft qilar edilar». Soʻng u zotga ichimlik keltirildi, u zot uni ichdilar, soʻng oʻng tomonlaridagi kishiga uzatdilar. (Abdulloh) dedi: «Otam u zotning ulovining jilovini ushlab: ‹Biz uchun Allohga duo qiling›, dedi. Shunda (u zot): «Allohim! Ularga rizq qilib bergan narsangda baraka ato et, ularni magʻfirat qil va ularga rahm qil», dedilar».Абдуллоҳ ибн Буср (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ отамнинг олдига (меҳмон бўлиб) тушдилар. (Абдуллоҳ) деди: «Биз у зотга таом ва хурмо, ёғ, пишлоқдан тайёрланган ватба келтирдик, у зот ундан едилар. Сўнг хурмо келтирилди, у зот уни ер ва данагини икки бармоқлари орасига ташлар, кўрсаткич ва ўрта бармоқларини жуфт қилар эдилар». Сўнг у зотга ичимлик келтирилди, у зот уни ичдилар, сўнг ўнг томонларидаги кишига узатдилар. (Абдуллоҳ) деди: «Отам у зотнинг уловининг жиловини ушлаб: ‹Биз учун Аллоҳга дуо қилинг›, деди. Шунда (у зот): «Аллоҳим! Уларга ризқ қилиб берган нарсангда барака ато эт, уларни мағфират қил ва уларга раҳм қил», дедилар».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مُعَاوِيَةَ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ عَنْ أَبِي الزَّاهِرِيَّةِ قَالَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَجَاءَ رَجُلٌ يَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ فَقَالَ اجْلِسْ فَقَدْ آذَيْتَ وَآنَيْتَ

Abuz-Zohiriya aytdi: Men juma kuni Abdulloh ibn Busr bilan oʻtirgan edim. Shu payt bir kishi odamlarning boʻyinlaridan oshib oʻta boshladi — Rasululloh ﷺ xutba qilayotgan edilar. Shunda u zot: «Oʻtir, sen ozor berding va kech qolding», dedilar.Абуз-Зоҳирия айтди: Мен жума куни Абдуллоҳ ибн Буср билан ўтирган эдим. Шу пайт бир киши одамларнинг бўйинларидан ошиб ўта бошлади — Расулуллоҳ ﷺ хутба қилаётган эдилар. Шунда у зот: «Ўтир, сен озор бердинг ва кеч қолдинг», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مُعَاوِيَةَ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ يَقُولُجَاءَ أَعْرَابِيَّانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ النَّاسِ خَيْرٌ قَالَ مَنْ طَالَ عُمْرُهُ وَحَسُنَ عَمَلُهُ وَقَالَ الْآخَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ شَرَائِعَ الْإِسْلَامِ قَدْ كَثُرَتْ عَلَيَّ فَمُرْنِي بِأَمْرٍ أَتَثَبَّتُ بِهِ فَقَالَ لَا يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا بِذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Amr ibn Qays aytdi: Men Abdulloh ibn Busrning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ huzurlariga ikki aʼrobiy keldi. Ulardan biri: «Yo Rasululloh, odamlarning qaysi biri yaxshiroq?» dedi. U zot: «Umri uzun boʻlib, amali goʻzal boʻlgan kishi», dedilar. Boshqasi esa: «Yo Rasululloh, Islom shariatlari menga koʻpayib ketdi, menga oʻzim mahkam ushlaydigan bir ishni buyuring», dedi. U zot: «Tiling Alloh azza va jallaning zikri bilan hoʻl boʻlib tursin», dedilar.Амр ибн Қайс айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Бусрнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига икки аъробий келди. Улардан бири: «Ё Расулуллоҳ, одамларнинг қайси бири яхшироқ?» деди. У зот: «Умри узун бўлиб, амали гўзал бўлган киши», дедилар. Бошқаси эса: «Ё Расулуллоҳ, Ислом шариатлари менга кўпайиб кетди, менга ўзим маҳкам ушлайдиган бир ишни буюринг», деди. У зот: «Тилинг Аллоҳ азза ва жалланинг зикри билан ҳўл бўлиб турсин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا حَرِيزُ بْنُ عُثْمَانَ قَالَسَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ صَاحِبَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْخًا قَالَ كَانَ أَشَبَّ مِنْ ذَلِكَ وَلَكِنْ كَانَ فِي لِحْيَتِهِ وَرُبَّمَا قَالَ فِي عَنْفَقَتِهِ شَعَرَاتٌ بِيضٌ

Hariz ibn Usmon aytdi: Men Paygʻambar ﷺning sahobalaridan boʻlgan Abdulloh ibn Busrdan: «Paygʻambar ﷺ keksa edilarmi?» deb soʻradim. U: «U zot bundan yoshroq edilar, lekin soqollarida — baʼzan: anfaqalarida, der edi — bir necha oq tuk bor edi», dedi.Ҳариз ибн Усмон айтди: Мен Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Абдуллоҳ ибн Бусрдан: «Пайғамбар ﷺ кекса эдиларми?» деб сўрадим. У: «У зот бундан ёшроқ эдилар, лекин соқолларида — баъзан: анфақаларида, дер эди — бир неча оқ тук бор эди», деди.