حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ الْحَكَمِ قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ قَالَ وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْيَحْصَبِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بُسْرٍ صَاحِبَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ الْبَابَ يَسْتَأْذِنُ لَمْ يَسْتَقْبِلْهُ يَقُولُ يَمْشِي مَعَ الْحَائِطِ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ فَيُؤْذَنَ لَهُ أَوْ يَنْصَرِفَ
Muhammad ibn Abdurrahmon al-Yahsabiy aytdi: Men Nabiy ﷺning sahobalaridan boʻlgan Abdulloh ibn Busrning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ izn soʻrab eshik oldiga kelganlarida, unga roʻbaroʻ turmas, devor boʻylab yurar edilar, toki izn soʻrab, oʻzlariga izn berilguncha yoki qaytib ketgunlaricha.Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ал-Яҳсабий айтди: Мен Набий ﷺнинг саҳобаларидан бўлган Абдуллоҳ ибн Бусрнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ изн сўраб эшик олдига келганларида, унга рўбарў турмас, девор бўйлаб юрар эдилар, токи изн сўраб, ўзларига изн берилгунча ёки қайтиб кетгунларича.