Adiy ibn Umayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadiki, u zot: «Sizlardan kimni biror ishga tayinlasak-u, u bizdan bir ignani yashirsa, bu xiyonat boʻlib, qiyomat kuni uni koʻtarib keladi», dedilar. Shunda qavm ichidan ansorlardan boʻlgan bugʻdoyrang, boʻyi baland bir kishi oʻrnidan turib: «Menga sizning amalingiz kerak emas», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Nega?» dedilar. U: «Men hozirgina sizning shunday deganingizni eshitdim», dedi. U zot: «Men hozir ham aytaman: sizlardan kimni biror ishga tayinlasak, uning ozini ham, koʻpini ham keltirsin. Unga bir narsa berilsa, oladi; undan qaytarilsa, tiyiladi», dedilar.Адий ибн Умайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинадики, у зот: «Сизлардан кимни бирор ишга тайинласак-у, у биздан бир игнани яширса, бу хиёнат бўлиб, қиёмат куни уни кўтариб келади», дедилар. Шунда қавм ичидан ансорлардан бўлган буғдойранг, бўйи баланд бир киши ўрнидан туриб: «Менга сизнинг амалингиз керак эмас», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Нега?» дедилар. У: «Мен ҳозиргина сизнинг шундай деганингизни эшитдим», деди. У зот: «Мен ҳозир ҳам айтаман: сизлардан кимни бирор ишга тайинласак, унинг озини ҳам, кўпини ҳам келтирсин. Унга бир нарса берилса, олади; ундан қайтарилса, тийилади», дедилар.