حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ الْحَكَمِ حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ خِرَاشٍ حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ رُزَيْقٍ الطَّائِفِيُّ قَالَكُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ رَجُلٍ يُقَالُ لَهُ الْحَكَمُ بْنُ حَزْنٍ الْكُلَفِيُّ وَلَهُ صُحْبَةٌ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَابِعَ سَبْعَةٍ أَوْ تَاسِعَ تِسْعَةٍ قَالَ فَأَذِنَ لَنَا فَدَخَلْنَا فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَيْنَاكَ لِتَدْعُوَ لَنَا بِخَيْرٍ قَالَ فَدَعَا لَنَا بِخَيْرٍ وَأَمَرَ بِنَا فَأُنْزِلْنَا وَأَمَرَ لَنَا بِشَيْءٍ مِنْ تَمْرٍ وَالشَّأْنُ إِذْ ذَاكَ دُونٌ قَالَ فَلَبِثْنَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَّامًا شَهِدْنَا فِيهَا الْجُمُعَةَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَكِّئًا عَلَى قَوْسٍ أَوْ قَالَ عَلَى عَصًا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ كَلِمَاتٍ خَفِيفَاتٍ طَيِّبَاتٍ مُبَارَكَاتٍ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ لَنْ تَفْعَلُوا وَلَنْ تُطِيقُوا كُلَّ مَا أُمِرْتُمْ بِهِ وَلَكِنْ سَدِّدُوا وَأَبْشِرُواحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ خِرَاشِ بْنِ حَوْشَبٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ رُزَيْقٍ الطَّائِفِيُّ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى رَجُلٍ لَهُ صُحْبَةٌ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ الْحَكَمُ بْنُ حَزْنٍ الْكُلَفِيُّ فَأَنْشَأَ يُحَدِّثُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

Shuayb ibn Ruzayq at-Toifiy (rahimahulloh) aytdi: Men Nabiy ﷺ ning suhbatida boʻlgan, Hakam ibn Hazn al-Kulafiy deb ataladigan bir kishining yonida oʻtirgan edim. U bizga hadis aytishni boshlab dedi: Men Rasululloh ﷺ huzurlariga yetti kishining yettinchisi — yoki toʻqqiz kishining toʻqqizinchisi — boʻlib bordim. U zot bizga izn berdilar, biz kirdik va: «Yo Rasululloh, biz sizning oldingizga bizga yaxshilik soʻrab duo qilishingiz uchun keldik», dedik. U zot biz uchun yaxshilik soʻrab duo qildilar, biz haqimizda buyurdilar va bizni joylashtirishdi, hamda bizga bir oz xurmo (berishni) buyurdilar. Oʻsha paytda ahvol qiyin edi. Biz Rasululloh ﷺ ning huzurlarida bir necha kun turdik, shu kunlarda jumada hozir boʻldik. Rasululloh ﷺ yoyga — yoki: hassaga — suyangan holda turdilar va Allohga hamd aytib, Unga yengil, pokiza, muborak kalimalar bilan sano aytdilar. Soʻng: «Ey odamlar, sizlar buyurilgan hamma narsani qila olmaysizlar va unga toqat qila olmaysizlar. Lekin toʻgʻri yoʻl tutinglar va xushxabar oling», dedilar. Boshqa bir rivoyatda: Men Nabiy ﷺ ning suhbatida boʻlgan, Hakam ibn Hazn al-Kulafiy deb ataladigan bir kishining yoniga oʻtirdim, u hadis ayta boshladi — soʻng uning maʼnosini zikr qildi.Шуайб ибн Рузайқ ат-Тоифий (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен Набий ﷺ нинг суҳбатида бўлган, Ҳакам ибн Ҳазн ал-Кулафий деб аталадиган бир кишининг ёнида ўтирган эдим. У бизга ҳадис айтишни бошлаб деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига етти кишининг еттинчиси — ёки тўққиз кишининг тўққизинчиси — бўлиб бордим. У зот бизга изн бердилар, биз кирдик ва: «Ё Расулуллоҳ, биз сизнинг олдингизга бизга яхшилик сўраб дуо қилишингиз учун келдик», дедик. У зот биз учун яхшилик сўраб дуо қилдилар, биз ҳақимизда буюрдилар ва бизни жойлаштиришди, ҳамда бизга бир оз хурмо (беришни) буюрдилар. Ўша пайтда аҳвол қийин эди. Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида бир неча кун турдик, шу кунларда жумада ҳозир бўлдик. Расулуллоҳ ﷺ ёйга — ёки: ҳассага — суянган ҳолда турдилар ва Аллоҳга ҳамд айтиб, Унга енгил, покиза, муборак калималар билан сано айтдилар. Сўнг: «Эй одамлар, сизлар буюрилган ҳамма нарсани қила олмайсизлар ва унга тоқат қила олмайсизлар. Лекин тўғри йўл тутинглар ва хушхабар олинг», дедилар. Бошқа бир ривоятда: Мен Набий ﷺ нинг суҳбатида бўлган, Ҳакам ибн Ҳазн ал-Кулафий деб аталадиган бир кишининг ёнига ўтирдим, у ҳадис айта бошлади — сўнг унинг маъносини зикр қилди.