حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ قَالَ أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو تَمِيمَةَ عَنْ دُلَجَةَ بْنِ قَيْسٍأَنَّ الْحَكَمَ الْغِفَارِيَّ قَالَ لِرَجُلٍ مَرَّةً أَتَذْكُرُ إِذْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُقَيَّرِ وَالنَّقِيرِ قَالَ وَأَنَا أَشْهَدُ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمُقَيَّرَ أَوْ ذَكَرَ النَّقِيرَ أَوْ ذَكَرَهُمَا جَمِيعًا
al-Hakam al-Gʻiforiy bir marta bir kishiga: «Rasululloh ﷺ dubbo, hantam, muqayyar va naqirdan qaytarganlarini eslaysanmi?» dedi. U: «(Ha), men ham bunga guvohlik beraman», dedi. (Rovi) muqayyarni zikr qilmadi — yoki naqirni zikr qildi, yoki ikkovini birga zikr qildi.ал-Ҳакам ал-Ғифорий бир марта бир кишига: «Расулуллоҳ ﷺ дуббо, ҳантам, муқайяр ва нақирдан қайтарганларини эслайсанми?» деди. У: «(Ҳа), мен ҳам бунга гувоҳлик бераман», деди. (Рови) муқайярни зикр қилмади — ёки нақирни зикр қилди, ёки икковини бирга зикр қилди.