حَدَّثَنَا يَزِيدُ، أَنْبَأَنَا زَكَرِيَّا، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ {مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَا أَوْ دَيْنٍ} وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالدَّيْنِ قَبْلَ الْوَصِيَّةِ وَإِنَّ أَعْيَانَ بَنِي الْأُمِّ يَتَوَارَثُونَ دُونَ بَنِي الْعَلَّاتِ يَرِثُ الرَّجُلُ أَخَاهُ لِأَبِيهِ وَأُمِّهِ دُونَ أَخِيهِ لِأَبِيهِ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Sizlar {u vasiyat qilgan vasiyat yoki qarzni ado etgandan soʻng} degan oyatni oʻqiysiz. Rasululloh ﷺ qarzni vasiyatdan oldin ado etishga hukm qildilar. Yana ota-ona bir boʻlgan ogʻa-inilar bir ota, boshqa-boshqa onadan boʻlganlardan (avval) meros oladilar: kishi ota-onasi bir boʻlgan ukasiga merosxoʻr boʻladi, otasi bir, onasi boshqa ukasiga emas», dedilar.