حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أُقَسِّمَ بُدْنَهُ أَقُومُ عَلَيْهَا وَأَنْ أُقَسِّمَ جُلُودَهَا وَجِلَالَهَا وَأَمَرَنِي أَنْ لَا أُعْطِيَ الْجَازِرَ مِنْهَا شَيْئًا وَقَالَ نَحْنُ نُعْطِيهِ مِنْ عِنْدِنَا.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ menga oʻz qurbonliklarini boshqarib turishni va goʻshtini boʻlib berishni hamda ularning terilari va yopingichlarini boʻlib berishni buyurdilar. Menga ulardan qassobga hech narsa bermaslikni buyurdilar va: ‹Biz unga oʻzimizdan beramiz›, dedilar.»