أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلٍ، سَمِعَ عَلِيًّا، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ أَرَدْتُ أَنْ أَخْطُبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنَتَهُ فَقُلْتُ مَا لِي مِنْ شَيْءٍ فَكَيْفَ ثُمَّ ذَكَرْتُ صِلَتَهُ وَعَائِدَتَهُ فَخَطَبْتُهَا إِلَيْهِ فَقَالَ هَلْ لَكَ مِنْ شَيْءٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَيْنَ دِرْعُكَ الْحُطَمِيَّةُ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا قَالَ هِيَ عِنْدِي قَالَ فَأَعْطِهَا إِيَّاهُ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺdan qizlarini xotinlikka soʻramoqchi boʻldim va: ‹Menda hech narsa yoʻq, qanday qilib?› dedim. Soʻng u zotning silai rahm qilishlari va marhamatlarini eslab, u zotdan qizlarini soʻradim. U zot: ‹Senda biror narsa bormi?› dedilar. Men: ‹Yoʻq›, dedim. U zot: ‹Falon-falon kuni senga bergan Hutamiyya sovutim qani?› dedilar. Men: ‹U menda›, dedim. U zot: ‹Uni unga bergin›, dedilar.»