حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آكِلَ الرِّبَا وَمُوكِلَهُ وَشَاهِدَيْهِ وَكَاتِبَهُ وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ لِلْحُسْنِ وَمَانِعَ الصَّدَقَةِ وَالْمُحِلَّ وَالْمُحَلَّلَ لَهُ وَكَانَ يَنْهَى عَنْ النَّوْحِ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ribo (sudxoʻrlik) yeguvchini, uni yediruvchini, uning ikki guvohini, uni yozuvchini, chiroy uchun tatuirovka qiluvchi va qildiruvchi ayolni, zakotni bermaydiganni, hamda (ayolni birinchi eriga halol qilish uchun) nikohlab talab beruvchi va shu ish oʻzi uchun qilinganni laʼnatladilar. Yana u zot marsiya (oʻlik ustida yigʻi-sigʻi) qilishdan qaytarar edilar», dedi.