حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ آتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلَّ غَدَاةٍ فَإِذَا تَنَحْنَحَ دَخَلْتُ وَإِذَا سَكَتَ لَمْ أَدْخُلْ قَالَ فَخَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ حَدَثَ الْبَارِحَةَ أَمْرٌ سَمِعْتُ خَشْخَشَةً فِي الدَّارِ فَإِذَا أَنَا بِجِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام فَقُلْتُ مَا مَنَعَكَ مِنْ دُخُولِ الْبَيْتِ فَقَالَ فِي الْبَيْتِ كَلْبٌ قَالَ فَدَخَلْتُ فَإِذَا جَرْوٌ لِلْحَسَنِ تَحْتَ كُرْسِيٍّ لَنَا قَالَ فَقَالَ إِنَّ الْمَلَائِكَةَ لَا يَدْخُلُونَ الْبَيْتَ إِذَا كَانَ فِيهِ ثَلَاثٌ كَلْبٌ أَوْ صُورَةٌ أَوْ جُنُبٌ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men har tongda Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelar edim. Agar tomoqlarini qirsalar kirar, jim tursalar kirmas edim. Bir kuni u zot huzurimga chiqib: ‹Kecha bir hodisa yuz berdi. Uyda bir shitirlagan ovoz eshitdim, qarasam Jibril alayhissalom ekan. Men: ʼSizni uyga kirishdan nima toʻsdi?ʼ dedim. U: ʼUyda it borʼ dedi›, dedilar. Men kirdim, qarasam kursimiz ostida Hasanning kuchugi bor ekan. U zot: ‹Uyda uch narsa boʻlsa, farishtalar u uyga kirmaydilar: it yoki surat yoki janobatli kishi›, dedilar», dedi.