حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ التَّيْمِيُّ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنِي رُكَيْنٌ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ قَبِيصَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كُنْتُ رَجُلًا مَذَّاءً فَجَعَلْتُ أَغْتَسِلُ فِي الشِّتَاءِ حَتَّى تَشَقَّقَ ظَهْرِي قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ ذُكِرَ لَهُ قَالَ فَقَالَ لَا تَفْعَلْ إِذَا رَأَيْتَ الْمَذْيَ فَاغْسِلْ ذَكَرَكَ وَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلَاةِ فَإِذَا فَضَخْتَ الْمَاءَ فَاغْتَسِلْ.
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men mazyi koʻp chiqadigan odam edim. Shu sababli qishda ham gʻusl qilaverib, orqamning terisi yorilib ketdi. Buni Nabiy ﷺga aytdim yoki u zotga aytildi. Shunda u zot: «Bunday qilma. Mazyini koʻrsang, zakaringni yuvib, namoz uchun qilgan taharating kabi taharat qil. Suv otilib chiqsa (maniy chiqsa), gʻusl qil», dedilar.