حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ حَفْصِ بْنِ هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَعَا فَرَفَعَ يَدَيْهِ مَسَحَ وَجْهَهُ بِيَدَيْهِقَالَ عَبْد اللَّهِ وَقَدْ خَالَفُوا قُتَيْبَةَ فِي إِسْنَادِ هَذَا الْحَدِيثِ وَأَحْسِبُ قُتَيْبَةَ وَهِمَ فِيهِ يَقُولُونَ عَنْ خَلَّادِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ
Soib ibn Yazid otasi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki, Nabiy ﷺ duo qilganlarida qoʻllarini koʻtarib, soʻng ikki qoʻllari bilan yuzlarini siypar edilar. Abdulloh aytdi: Bu hadisning isnodida (roviylar) Qutaybaga muxolif boʻlganlar, men Qutayba unda adashgan deb oʻylayman. Ular: «Xallod ibn Soibdan, u otasidan», deydilar.Соиб ибн Язид отаси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Набий ﷺ дуо қилганларида қўлларини кўтариб, сўнг икки қўллари билан юзларини сийпар эдилар. Абдуллоҳ айтди: Бу ҳадиснинг иснодида (ровийлар) Қутайбага мухолиф бўлганлар, мен Қутайба унда адашган деб ўйлайман. Улар: «Халлод ибн Соибдан, у отасидан», дейдилар.