حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ حُصَيْنٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ بِحُجْزَةِ سُفْيَانَ بْنِ أَبِي سَهْلٍ وَهُوَ يَقُولُ يَا سُفْيَانُ بْنَ أَبِي سَهْلٍ لَا تُسْبِلْ إِزَارَكَ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُسْبِلِينَ
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺning Sufyon ibn Abu Sahlning belbogʻidan ushlab: «Ey Sufyon ibn Abu Sahl, izoringni (yerga) osiltirma; chunki Alloh (kiyimini) osiltiruvchilarni sevmaydi», deyayotganlarini koʻrdim.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺнинг Суфён ибн Абу Саҳлнинг белбоғидан ушлаб: «Эй Суфён ибн Абу Саҳл, изорингни (ерга) осилтирма; чунки Аллоҳ (кийимини) осилтирувчиларни севмайди», деяётганларини кўрдим.