حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّهُ صَحِبَ قَوْمًا مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَوَجَدَ مِنْهُمْ غَفْلَةً فَقَتَلَهُمْ وَأَخَذَ أَمْوَالَهُمْ فَجَاءَ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْبَلَهَا
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u mushriklardan bir qavmga hamroh boʻldi. Ular gʻaflatda qolganlarida ularni oʻldirdi va mollarini oldi, soʻng ularni Nabiy ﷺ huzurlariga olib keldi. Rasululloh ﷺ esa ularni qabul qilishdan bosh tortdilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у мушриклардан бир қавмга ҳамроҳ бўлди. Улар ғафлатда қолганларида уларни ўлдирди ва молларини олди, сўнг уларни Набий ﷺ ҳузурларига олиб келди. Расулуллоҳ ﷺ эса уларни қабул қилишдан бош тортдилар.