Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga peshin yoki asr namozini oʻqib berdilar va (ikki rakatdan soʻng) turib ketdilar. Biz: «Subhanalloh», dedik. U zot ham: «Subhanalloh», dedilar va qoʻllari bilan «turinglar» deb ishora qildilar, biz ham turdik. Namozlarini tugatgach, ikki sajda qildilar, soʻng: «Biringiz toʻliq tik turib olmasidan avval eslasa, oʻtirsin; toʻliq tik turib olgan boʻlsa, oʻtirmasin», dedilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга пешин ёки аср намозини ўқиб бердилар ва (икки ракатдан сўнг) туриб кетдилар. Биз: «Субҳаналлоҳ», дедик. У зот ҳам: «Субҳаналлоҳ», дедилар ва қўллари билан «туринглар» деб ишора қилдилар, биз ҳам турдик. Намозларини тугатгач, икки сажда қилдилар, сўнг: «Бирингиз тўлиқ тик туриб олмасидан аввал эсласа, ўтирсин; тўлиқ тик туриб олган бўлса, ўтирмасин», дедилар.