Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bir safarda edi; u zot ulovlarini choʻktirdilar, sahobalari ham choʻktirishdi. Soʻng Nabiy ﷺ hojatlari uchun chiqdilar, keyin qaytib keldilar. Men u zotga bir idish suv keltirdim, u zotning ustlarida yenglari tor rumlik jubba bor edi. Qoʻllarini chiqarmoqchi boʻldilar, ammo (yenglar) tor keldi, shuning uchun qoʻllarini jubbaning ostidan chiqardilar. Soʻng men (suv) quydim, u zot tahorat oldilar. Maxsilarga yetganlarida, men ularni yechmoqchi boʻldim, u zot: «Yoʻq, men ularni pok holimda kiyganman», dedilar. Shunday qilib, tahorat olib, ular ustiga mash tortdilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бир сафарда эди; у зот уловларини чўктирдилар, саҳобалари ҳам чўктиришди. Сўнг Набий ﷺ ҳожатлари учун чиқдилар, кейин қайтиб келдилар. Мен у зотга бир идиш сув келтирдим, у зотнинг устларида енглари тор румлик жубба бор эди. Қўлларини чиқармоқчи бўлдилар, аммо (енглар) тор келди, шунинг учун қўлларини жуббанинг остидан чиқардилар. Сўнг мен (сув) қуйдим, у зот таҳорат олдилар. Махсиларга етганларида, мен уларни ечмоқчи бўлдим, у зот: «Йўқ, мен уларни пок ҳолимда кийганман», дедилар. Шундай қилиб, таҳорат олиб, улар устига маш тортдилар.