حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ قَالَوَقَعَتْ الْقِدْرُ عَلَى يَدِي فَاحْتَرَقَتْ يَدِي فَانْطَلَقَ بِي أَبِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ يَتْفُلُ فِيهَا وَيَقُولُ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَاشْفِهِ إِنَّكَ أَنْتَ الشَّافِي
Muhammad ibn Hotib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Qozon qoʻlimga agʻdarilib, qoʻlim kuyib ketdi. Otam meni Rasululloh ﷺning huzurlariga olib bordi. U zot unga puflar va: «Azhibil-basa Robban-nas», der edilar. Menimcha, u zot: «Vashfihi, innaka Antash-Shofiy», ham dedilar.Муҳаммад ибн Ҳотиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қозон қўлимга ағдарилиб, қўлим куйиб кетди. Отам мени Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб борди. У зот унга пуфлар ва: «Азҳибил-баса Роббан-нас», дер эдилар. Менимча, у зот: «Вашфиҳи, иннака Анташ-Шофий», ҳам дедилар.