حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِالْمَرِيضِ قَالَ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlariga bemor keltirilsa: «Azhibil-baʼs, Robban-nos; vashfi, Antash-Shofiy; lo shifoʼa illo shifoʼuk; shifoʼan lo yugʻodiru saqaman» — Dardni ketkaz, ey odamlarning Robbi; shifo ber, Shifo beruvchi Sensan; Sening shifoyingdan boshqa shifo yoʻq; hech bir kasallik qoldirmaydigan shifo ber — der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бемор келтирилса: «Азҳибил-баъс, Роббан-нос; вашфи, Анташ-Шофий; ло шифўа илло шифўук; шифўан ло юғодиру сақаман» — Дардни кетказ, эй одамларнинг Робби; шифо бер, Шифо берувчи Сенсан; Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ; ҳеч бир касаллик қолдирмайдиган шифо бер — дер эдилар.