حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ قَالَتَنَاوَلْتُ قِدْرًا لِأُمِّي فَاحْتَرَقَتْ يَدِي فَذَهَبَتْ بِي أُمِّي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يَمْسَحُ يَدِي وَلَا أَدْرِي مَا يَقُولُ أَنَا أَصْغَرُ مِنْ ذَاكَ فَسَأَلْتُ أُمِّي فَقَالَتْ كَانَ يَقُولُ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ

Muhammad ibn Hotib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men onamning qozoniga qoʻl choʻzdim va qoʻlim kuyib ketdi. Onam meni Nabiy ﷺning huzurlariga olib bordi. U zot qoʻlimni silay boshladilar, men esa nima deyayotganlarini bilmasdim, chunki men bundan kichikroq edim. Soʻng onamdan soʻradim, u: «U zot: ‹Azhibil-basa Robban-nasi, vashfi Antash-Shofiy, la shifaa illa shifauka›, der edilar», dedi.Муҳаммад ибн Ҳотиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен онамнинг қозонига қўл чўздим ва қўлим куйиб кетди. Онам мени Набий ﷺнинг ҳузурларига олиб борди. У зот қўлимни силай бошладилар, мен эса нима деяётганларини билмасдим, чунки мен бундан кичикроқ эдим. Сўнг онамдан сўрадим, у: «У зот: ‹Азҳибил-баса Роббан-наси, вашфи Анташ-Шофий, ла шифаа илла шифаука›, дер эдилар», деди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ قَالَدَنَوْتُ إِلَى قِدْرٍ لَنَا فَاحْتَرَقَتْ يَدِي قَالَ إِبْرَاهِيمُ أَوْ قَالَ فَوَرِمَتْ قَالَ فَذَهَبَتْ بِي أُمِّي إِلَى رَجُلٍ فَجَعَلَ يَتَكَلَّمُ بِكَلَامٍ لَا أَدْرِي مَا هُوَ وَجَعَلَ يَنْفُثُ فَسَأَلْتُ أُمِّي فِي خِلَافَةِ عُثْمَانَ مَنْ الرَّجُلُ فَقَالَتْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Muhammad ibn Hotib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bizning bir qozonimizga yaqinlashdim va qoʻlim kuyib ketdi — Ibrohim: «yoki shishib ketdi, dedi», dedi. Onam meni bir kishining oldiga olib bordi. U kishi men nima ekanini bilmaydigan soʻzlarni aytar va (qoʻlimga) puflar edi. Men Usmonning xalifaligi paytida onamdan: «U kishi kim edi?» deb soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ edilar», dedi.Муҳаммад ибн Ҳотиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бизнинг бир қозонимизга яқинлашдим ва қўлим куйиб кетди — Иброҳим: «ёки шишиб кетди, деди», деди. Онам мени бир кишининг олдига олиб борди. У киши мен нима эканини билмайдиган сўзларни айтар ва (қўлимга) пуфлар эди. Мен Усмоннинг халифалиги пайтида онамдан: «У киши ким эди?» деб сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ эдилар», деди.

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَرْضًا ذَاتَ نَخْلٍ فَاخْرُجُوا فَخَرَجَ حَاطِبٌ وَجَعْفَرٌ فِي الْبَحْرِ قِبَلَ النَّجَاشِيِّ قَالَ فَوُلِدْتُ أَنَا فِي تِلْكَ السَّفِينَةِ

Abu Molik al-Ashjaʼiy aytdi: Men Muhammad ibn Hotib (roziyallohu anhu) bilan oʻtirgan edim. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Men xurmozorli bir yerni koʻrdim, (oʻsha tomonga) chiqinglar», dedilar. Shunda Hotib va Jaʼfar dengiz orqali Najoshiy tomon chiqib ketdilar. Men esa oʻsha kemada tugʻilganman.Абу Молик ал-Ашжаъий айтди: Мен Муҳаммад ибн Ҳотиб (розияллоҳу анҳу) билан ўтирган эдим. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен хурмозорли бир ерни кўрдим, (ўша томонга) чиқинглар», дедилар. Шунда Ҳотиб ва Жаъфар денгиз орқали Нажоший томон чиқиб кетдилар. Мен эса ўша кемада туғилганман.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا أَبُو بَلْجٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصْلُ مَا بَيْنَ الْحَلَالِ وَالْحَرَامِ الصَّوْتُ وَضَرْبُ الدُّفِّ

Muhammad ibn Hotib (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Halol bilan harom orasini ajratib turadigan narsa — ovoz va childirma chalishdir», dedilar.Муҳаммад ибн Ҳотиб (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳалол билан ҳаром орасини ажратиб турадиган нарса — овоз ва чилдирма чалишдир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَلْجٍ قَالَقُلْتُ لِمُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ إِنِّي قَدْ تَزَوَّجْتُ امْرَأَتَيْنِ لَمْ يُضْرَبْ عَلَيَّ بِدُفٍّ قَالَ بِئْسَمَا صَنَعْتَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ فَصْلَ مَا بَيْنَ الْحَلَالِ وَالْحَرَامِ الصَّوْتُ يَعْنِي الضَّرْبَ بِالدُّفِّ

Abu Balj aytdi: Men Muhammad ibn Hotib (roziyallohu anhu)ga: «Men ikki ayolga uylandim, menga childirma chalinmadi», dedim. U: «Sen qanday yomon ish qilibsan! Rasululloh ﷺ: ‹Halol bilan harom orasidagi farq — ovozdir›, dedilar», dedi — yaʼni childirma chalishni (nazarda tutdi).Абу Балж айтди: Мен Муҳаммад ибн Ҳотиб (розияллоҳу анҳу)га: «Мен икки аёлга уйландим, менга чилдирма чалинмади», дедим. У: «Сен қандай ёмон иш қилибсан! Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ҳалол билан ҳаром орасидаги фарқ — овоздир›, дедилар», деди — яъни чилдирма чалишни (назарда тутди).

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ قَالَوَقَعَتْ الْقِدْرُ عَلَى يَدِي فَاحْتَرَقَتْ يَدِي فَانْطَلَقَ بِي أَبِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ يَتْفُلُ فِيهَا وَيَقُولُ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَأَحْسِبُهُ قَالَ وَاشْفِهِ إِنَّكَ أَنْتَ الشَّافِي

Muhammad ibn Hotib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Qozon qoʻlimga agʻdarilib, qoʻlim kuyib ketdi. Otam meni Rasululloh ﷺning huzurlariga olib bordi. U zot unga puflar va: «Azhibil-basa Robban-nas», der edilar. Menimcha, u zot: «Vashfihi, innaka Antash-Shofiy», ham dedilar.Муҳаммад ибн Ҳотиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қозон қўлимга ағдарилиб, қўлим куйиб кетди. Отам мени Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига олиб борди. У зот унга пуфлар ва: «Азҳибил-баса Роббан-нас», дер эдилар. Менимча, у зот: «Вашфиҳи, иннака Анташ-Шофий», ҳам дедилар.