حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ سَلَّامٍ حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ قَالَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ النَّاسِ خَيْرٌ قَالَ أَحْسَنُهُمْ خُلُقًا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَتَدَاوَى قَالَ تَدَاوَوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يُنْزِلْ دَاءً إِلَّا أَنْزَلَ لَهُ شِفَاءً عَلِمَهُ مَنْ عَلِمَهُ وَجَهِلَهُ مَنْ جَهِلَهُ
Usoma ibn Sharik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning huzurlariga bir aʼrobiy kelib: «Yo Rasululloh, odamlarning qaysi biri yaxshiroq?» dedi. U zot: «Axloqi eng goʻzali», dedilar. Soʻng u: «Yo Rasululloh, davolanaylikmi?» dedi. U zot: «Davolaninglar; zero Alloh hech bir dardni tushirmadiki, unga shifo tushirmagan boʻlsin — uni bilgan bildi, bilmagan bilmadi», dedilar.Усома ибн Шарик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бир аъробий келиб: «Ё Расулуллоҳ, одамларнинг қайси бири яхшироқ?» деди. У зот: «Ахлоқи энг гўзали», дедилар. Сўнг у: «Ё Расулуллоҳ, даволанайликми?» деди. У зот: «Даволанинглар; зеро Аллоҳ ҳеч бир дардни туширмадики, унга шифо туширмаган бўлсин — уни билган билди, билмаган билмади», дедилар.