Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ustida yeguligi va ichkiligi boʻlgan ulovi qoʻlidan chiqib, jilovini sudragancha yegulik ham, ichkilik ham boʻlmagan huvillagan bir yerda yoʻqolgan kishining quvonchi haqida nima deysizlar? U uni taa holdan toygunicha izlaydi. Soʻng (ulov) bir daraxt kundasi yonidan oʻtganda jilovi (kundaga) ilinib qoladi va u uni oʻshanga ilingan holda topib oladi», dedilar. Biz: «(Quvonchi) qattiq boʻladi, yo Rasululloh!» dedik. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ogoh boʻlinglar, Allohga qasamki, Alloh bandasining tavbasidan ana shu kishining ulovi(ni topgani)dan koʻra qattiqroq quvonadi», dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Устида егулиги ва ичкилиги бўлган улови қўлидан чиқиб, жиловини судраганча егулик ҳам, ичкилик ҳам бўлмаган ҳувиллаган бир ерда йўқолган кишининг қувончи ҳақида нима дейсизлар? У уни таа ҳолдан тойгунича излайди. Сўнг (улов) бир дарахт кундаси ёнидан ўтганда жилови (кундага) илиниб қолади ва у уни ўшанга илинган ҳолда топиб олади», дедилар. Биз: «(Қувончи) қаттиқ бўлади, ё Расулуллоҳ!» дедик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Огоҳ бўлинглар, Аллоҳга қасамки, Аллоҳ бандасининг тавбасидан ана шу кишининг улови(ни топгани)дан кўра қаттиқроқ қувонади», дедилар.