حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي دَاوُدَ قَالَلَقِيتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ فَسَلَّمَ عَلَيَّ وَأَخَذَ بِيَدِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي قَالَ تَدْرِي لِمَ فَعَلْتُ هَذَا بِكَ قَالَ قُلْتُ لَا أَدْرِي وَلَكِنْ لَا أَرَاكَ فَعَلْتَهُ إِلَّا لِخَيْرٍ قَالَ إِنَّهُ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفَعَلَ بِي مِثْلَ الَّذِي فَعَلْتُ بِكَ فَسَأَلَنِي فَقُلْتُ مِثْلَ الَّذِي قُلْتَ لِي فَقَالَ مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيُسَلِّمُ أَحَدُهُمَا عَلَى صَاحِبِهِ وَيَأْخُذُ بِيَدِهِ لَا يَأْخُذُهُ إِلَّا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَتَفَرَّقَانِ حَتَّى يُغْفَرَ لَهُمَا
Abu Dovud aytdi: Men Baro ibn Ozibni uchratdim. U menga salom berdi, qoʻlimdan tutdi va yuzimga qarab kuldi. Soʻng: «Nega senga shunday qilganimni bilasanmi?» dedi. Men: «Bilmayman, lekin seni buni faqat yaxshilik uchun qilgan deb bilaman», dedim. U dedi: Meni Rasululloh ﷺ uchratib qoldilar va menga men senga qilgan narsani qildilar, soʻng mendan soʻradilar; men ham sen menga aytgan soʻzni aytdim. Shunda u zot: «Ikki musulmon uchrashib, biri sherigiga salom bersa va uning qoʻlidan tutsa — uni faqat aziz va jalil boʻlmish Alloh uchun tutgan boʻlsa — ular magʻfirat qilinmaguncha ajralishmaydilar», dedilar.Абу Довуд айтди: Мен Баро ибн Озибни учратдим. У менга салом берди, қўлимдан тутди ва юзимга қараб кулди. Сўнг: «Нега сенга шундай қилганимни биласанми?» деди. Мен: «Билмайман, лекин сени буни фақат яхшилик учун қилган деб биламан», дедим. У деди: Мени Расулуллоҳ ﷺ учратиб қолдилар ва менга мен сенга қилган нарсани қилдилар, сўнг мендан сўрадилар; мен ҳам сен менга айтган сўзни айтдим. Шунда у зот: «Икки мусулмон учрашиб, бири шеригига салом берса ва унинг қўлидан тутса — уни фақат азиз ва жалил бўлмиш Аллоҳ учун тутган бўлса — улар мағфират қилинмагунча ажралишмайдилар», дедилар.