حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَمَا رَأَيْتُ مِنْ ذِي لِمَّةٍ أَحْسَنَ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ شَعَرٌ يَضْرِبُ مَنْكِبَيْهِ بَعِيدُ مَا بَيْنَ الْمَنْكِبَيْنِ لَيْسَ بِالْقَصِيرِ وَلَا بِالطَّوِيلِ
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men sochi yelkasiga tushib turgan hech bir kishini qizil hullada Rasululloh ﷺdan koʻra goʻzalroq koʻrgan emasman. U zotning sochlari yelkalariga urilib turar, ikki yelka orasi keng edi; u zot na kalta, na uzun edilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен сочи елкасига тушиб турган ҳеч бир кишини қизил ҳуллада Расулуллоҳ ﷺдан кўра гўзалроқ кўрган эмасман. У зотнинг сочлари елкаларига урилиб турар, икки елка ораси кенг эди; у зот на калта, на узун эдилар.