حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ أَنَّ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ قَالَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرُّمَاةِ يَوْمَ أُحُدٍ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلًا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ وَوَضَعَهُمْ مَوْضِعًا وَقَالَ إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ فَلَا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا ظَهَرْنَا عَلَى الْعَدُوِّ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلَا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ قَالَ فَهَزَمُوهُمْ قَالَ فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ عَلَى الْجَبَلِ وَقَدْ بَدَتْ أَسْوُقُهُنَّ وَخَلَاخِلُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْغَنِيمَةَ أَيْ قَوْمُ الْغَنِيمَةَ ظَهَرَ أَصْحَابُكُمْ فَمَا تَنْظُرُونَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جُبَيْرٍ أَنَسِيتُمْ مَا قَالَ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا إِنَّا وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّ النَّاسَ فَلَنُصِيبَنَّ مِنْ الْغَنِيمَةِ فَلَمَّا أَتَوْهُمْ صُرِفَتْ وُجُوهُهُمْ فَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ فَذَلِكَ الَّذِي يَدْعُوهُمْ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ فَلَمْ يَبْقَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ رَجُلًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ أَصَابَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلًا فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ ثَلَاثًا فَنَهَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Uhud kuni kamonchilarga — ular ellik kishi edi — Abdulloh ibn Jubayrni (bosh) qilib tayinladilar. U zot ularni bir joyga qoʻyib: «Agar bizni qushlar tutib ketayotganini koʻrsangiz ham, men sizlarga (odam) yuborguncha joyingizdan jilmanglar; agar biz dushman ustidan gʻolib kelib, ularni oyoq osti qilganimizni koʻrsangiz ham, men sizlarga (odam) yuborguncha joyingizdan jilmanglar», dedilar. Soʻng (musulmonlar) ularni magʻlub qildilar. U dedi: Allohga qasamki, men ayollarni — boldirlari va oyoq halqalari koʻrinib, kiyimlarini koʻtargan holda — togʻqa qarab yugurayotganini koʻrdim. Shunda Abdulloh ibn Jubayrning sheriklari: «Oʻlja! Ey qavm, oʻlja! Sheriklaringiz gʻolib boʻldi, endi nimani kutyapsizlar?» dedilar. Abdulloh ibn Jubayr: «Rasululloh ﷺ sizlarga aytgan soʻzni unutdingizmi?» dedi. Ular: «Allohga qasamki, biz albatta odamlarning oldiga borib, oʻljadan olamiz», dedilar. Ular ularning oldiga borganlarida esa yuzlari burildi va magʻlub boʻlib qaytdilar. Mana shu — Rasul ularni ortlaridan chaqirayotgan paytdir. Rasululloh ﷺ bilan birga oʻn ikki kishidan boʻlak hech kim qolmadi va ular bizdan yetmish kishini (shahid) qildilar. Rasululloh ﷺ va sahobalari Badr kuni mushriklardan bir yuz qirq kishini — yetmish asir va yetmish oʻlikni — qoʻlga kiritgan edilar. Soʻng Abu Sufyon uch marta: «Qavm ichida Muhammad bormi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ ularni qaytardilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд куни камончиларга — улар эллик киши эди — Абдуллоҳ ибн Жубайрни (бош) қилиб тайинладилар. У зот уларни бир жойга қўйиб: «Агар бизни қушлар тутиб кетаётганини кўрсангиз ҳам, мен сизларга (одам) юборгунча жойингиздан жилманглар; агар биз душман устидан ғолиб келиб, уларни оёқ ости қилганимизни кўрсангиз ҳам, мен сизларга (одам) юборгунча жойингиздан жилманглар», дедилар. Сўнг (мусулмонлар) уларни мағлуб қилдилар. У деди: Аллоҳга қасамки, мен аёлларни — болдирлари ва оёқ ҳалқалари кўриниб, кийимларини кўтарган ҳолда — тоғқа қараб югураётганини кўрдим. Шунда Абдуллоҳ ибн Жубайрнинг шериклари: «Ўлжа! Эй қавм, ўлжа! Шерикларингиз ғолиб бўлди, энди нимани кутяпсизлар?» дедилар. Абдуллоҳ ибн Жубайр: «Расулуллоҳ ﷺ сизларга айтган сўзни унутдингизми?» деди. Улар: «Аллоҳга қасамки, биз албатта одамларнинг олдига бориб, ўлжадан оламиз», дедилар. Улар уларнинг олдига борганларида эса юзлари бурилди ва мағлуб бўлиб қайтдилар. Мана шу — Расул уларни ортларидан чақираётган пайтдир. Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ўн икки кишидан бўлак ҳеч ким қолмади ва улар биздан етмиш кишини (шаҳид) қилдилар. Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобалари Бадр куни мушриклардан бир юз қирқ кишини — етмиш асир ва етмиш ўликни — қўлга киритган эдилар. Сўнг Абу Суфён уч марта: «Қавм ичида Муҳаммад борми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларни қайтардилар.