حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ وَعُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْأَبْطَحِ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ وَبَيْنَ يَدَيْهِ عَنَزَةٌ قَدْ أَقَامَهَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَمُرُّ مِنْ وَرَائِهَا النَّاسُ وَالْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ
Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Abtahda peshin va asrni ikkitadan rakat oʻqib berdilar; oldilarida kalta nayza (anaza) bor edi, uni oldilariga tikib qoʻygan edilar. Uning ortidan odamlar, eshak va ayol oʻtib turardi.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Абтаҳда пешин ва асрни иккитадан ракат ўқиб бердилар; олдиларида калта найза (аназа) бор эди, уни олдиларига тикиб қўйган эдилар. Унинг ортидан одамлар, эшак ва аёл ўтиб турарди.