حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ مَالِكِ بْنِ عَمْرٍو الْقُشَيْرِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً مُسْلِمَةً فَهِيَ فِدَاؤُهُ مِنْ النَّارِ قَالَ عَفَّانُ مَكَانَ كُلِّ عَظْمٍ مِنْ عِظَامِ مُحَرِّرِهِ بِعَظْمٍ مِنْ عِظَامِهِ وَمَنْ أَدْرَكَ أَحَدَ وَالِدَيْهِ ثُمَّ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ وَمَنْ ضَمَّ يَتِيمًا مِنْ بَيْنِ أَبَوَيْنِ مُسْلِمَيْنِ قَالَ عَفَّانُ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ حَتَّى يُغْنِيَهُ اللَّهُ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ

Molik ibn Amr al-Qushayriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Kim musulmon bir qulni ozod qilsa, u uning doʻzaxdan fidyasi boʻladi». Affon oʻz rivoyatida: «Ozod qiluvchining har bir suyagi oʻrniga uning bir suyagi fido boʻladi», dedi. «Kim ota-onasidan biriga yetishsa-yu, soʻng magʻfirat qilinmasa, Alloh uni uzoq qilsin! Kim musulmon ota-onadan qolgan bir yetimni — Affon: ‹oʻz taomi va ichimligiga qoʻshib olsa›, dedi — Alloh uni behojat qilgunicha boqsa, unga jannat vojib boʻladi».Молик ибн Амр ал-Қушайрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ким мусулмон бир қулни озод қилса, у унинг дўзахдан фидяси бўлади». Аффон ўз ривоятида: «Озод қилувчининг ҳар бир суяги ўрнига унинг бир суяги фидо бўлади», деди. «Ким ота-онасидан бирига етишса-ю, сўнг мағфират қилинмаса, Аллоҳ уни узоқ қилсин! Ким мусулмон ота-онадан қолган бир етимни — Аффон: ‹ўз таоми ва ичимлигига қўшиб олса›, деди — Аллоҳ уни беҳожат қилгунича боқса, унга жаннат вожиб бўлади».