حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُهَاجِرٍ يَعْنِي أَخَا عَمْرِو بْنِ مُهَاجِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَقِيلُ بْنُ شَبِيبٍ عَنْ أَبِي وَهْبٍ الْجُشَمِيِّ وَكَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسَمَّوْا بِأَسْمَاءِ الْأَنْبِيَاءِ وَأَحَبُّ الْأَسْمَاءِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَبْدُ اللَّهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ وَأَصْدَقُهَا حَارِثٌ وَهَمَّامٌ وَأَقْبَحُهَا حَرْبٌ وَمُرَّةُ وَارْتَبِطُوا الْخَيْلَ وَامْسَحُوا بِنَوَاصِيهَا وَأَعْجَازِهَا أَوْ قَالَ وَأَكْفَالِهَا وَقَلِّدُوهَا وَلَا تُقَلِّدُوهَا الْأَوْتَارَ وَعَلَيْكُمْ بِكُلِّ كُمَيْتٍ أَغَرَّ مُحَجَّلٍ أَوْ أَشْقَرَ أَغَرَّ مُحَجَّلٍ أَوْ أَدْهَمَ أَغَرَّ مُحَجَّلٍحَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُهَاجَرِ حَدَّثَنَا عَقِيلُ بْنُ شَبِيبٍ عَنْ أَبِي وَهْبٍ الْكَلَاعِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ مُحَمَّدٌ وَلَا أَدْرِي بِالْكُمَيْتِ بَدَأَ أَوْ بِالْأَدْهَمِ قَالَ وَسَأَلُوهُ لِمَ فَضَّلَ الْأَشْقَرَ قَالَ لِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ سَرِيَّةً فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ جَاءَ بِالْفَتْحِ صَاحِبُ الْأَشْقَرِ

Suhbat sharafiga muyassar boʻlgan Abu Vahb al-Jushamiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Paygʻambarlarning ismlari bilan atalinglar. Alloh azza va jallaga eng sevimli ismlar Abdulloh va Abdurrahmondir; ularning eng rostgoʻyi Horis va Hammomdir; eng xunugi esa Harb va Murradir. Otlarni bogʻlab saqlanglar, ularning peshonalari va sagʻrilarini siypalanglar, boʻyinlariga qilada taqinglar, biroq ularga kamon torlarini taqmanglar. Yuzida oq togʻ, oyoqlarida oq bilaguzuk boʻlgan toʻriq otni, yoxud yuzida oq togʻ, oyoqlarida oq bilaguzuk boʻlgan qizgʻish otni, yoxud yuzida oq togʻ, oyoqlarida oq bilaguzuk boʻlgan qora otni oʻzingizga lozim tutinglar». Boshqa rivoyatda Aqil ibn Shabib Abu Vahb al-Kaloiydan rivoyat qildi: Rasululloh ﷺ (shunday) dedilar — soʻng u shunga oʻxshash maʼnoni zikr qildi. Muhammad aytdi: Bilmadim, u toʻriqdan boshladimi yoki qoradanmi. U aytdi: Undan: «Nega qizgʻish otni afzal koʻrdilar?» deb soʻraldi. U: «Chunki Rasululloh ﷺ bir sariya joʻnatgan edilar, gʻalaba xabarini birinchi boʻlib qizgʻish ot sohibi keltirgan edi», dedi.Суҳбат шарафига муяссар бўлган Абу Ваҳб ал-Жушамий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Пайғамбарларнинг исмлари билан аталинглар. Аллоҳ азза ва жаллага энг севимли исмлар Абдуллоҳ ва Абдурраҳмондир; уларнинг энг ростгўйи Ҳорис ва Ҳаммомдир; энг хунуги эса Ҳарб ва Муррадир. Отларни боғлаб сақланглар, уларнинг пешоналари ва сағриларини сийпаланглар, бўйинларига қилада тақинглар, бироқ уларга камон торларини тақманглар. Юзида оқ тоғ, оёқларида оқ билагузук бўлган тўриқ отни, ёхуд юзида оқ тоғ, оёқларида оқ билагузук бўлган қизғиш отни, ёхуд юзида оқ тоғ, оёқларида оқ билагузук бўлган қора отни ўзингизга лозим тутинглар». Бошқа ривоятда Ақил ибн Шабиб Абу Ваҳб ал-Калоийдан ривоят қилди: Расулуллоҳ ﷺ (шундай) дедилар — сўнг у шунга ўхшаш маънони зикр қилди. Муҳаммад айтди: Билмадим, у тўриқдан бошладими ёки қораданми. У айтди: Ундан: «Нега қизғиш отни афзал кўрдилар?» деб сўралди. У: «Чунки Расулуллоҳ ﷺ бир сария жўнатган эдилар, ғалаба хабарини биринчи бўлиб қизғиш от соҳиби келтирган эди», деди.