Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺdan soʻrab: «Bizning yerimiz ov yeri, birimiz ovga oʻq otadi-yu, ov undan bir yoki ikki kecha gʻoyib boʻlib qoladi, soʻng uni oʻzining oʻqi sanchilgan holda topadi», dedim. U zot: «Oʻzingning oʻqingni topsang, unda oʻzgasining izini topmasang va uni sening oʻqing oʻldirganini bilsang, uni ye», dedilar.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: «Бизнинг еримиз ов ери, биримиз овга ўқ отади-ю, ов ундан бир ёки икки кеча ғойиб бўлиб қолади, сўнг уни ўзининг ўқи санчилган ҳолда топади», дедим. У зот: «Ўзингнинг ўқингни топсанг, унда ўзгасининг изини топмасанг ва уни сенинг ўқинг ўлдирганини билсанг, уни е», дедилар.