حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْحَشْرَجُ ابْنُ نُبَاتَةَ الْعَبْسِيُّ كُوفِيٌّ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ قَالَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى وَهُوَ مَحْجُوبُ الْبَصَرِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ قَالَ لِي مَنْ أَنْتَ فَقُلْتُ أَنَا سَعِيدُ بْنُ جُمْهَانَ قَالَ فَمَا فَعَلَ وَالِدُكَ قَالَ قُلْتُ قَتَلَتْهُ الْأَزَارِقَةُ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ الْأَزَارِقَةَ لَعَنَ اللَّهُ الْأَزَارِقَةَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُمْ كِلَابُ النَّارِقَالَ قُلْتُ الْأَزَارِقَةُ وَحْدَهُمْ أَمْ الْخَوَارِجُ كُلُّهَا قَالَ بَلَى الْخَوَارِجُ كُلُّهَا قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ السُّلْطَانَ يَظْلِمُ النَّاسَ وَيَفْعَلُ بِهِمْ قَالَ فَتَنَاوَلَ يَدِي فَغَمَزَهَا بِيَدِهِ غَمْزَةً شَدِيدَةً ثُمَّ قَالَ وَيْحَكَ يَا ابْنَ جُمْهَانَ عَلَيْكَ بِالسَّوَادِ الْأَعْظَمِ عَلَيْكَ بِالسَّوَادِ الْأَعْظَمِ إِنْ كَانَ السُّلْطَانُ يَسْمَعُ مِنْكَ فَأْتِهِ فِي بَيْتِهِ فَأَخْبِرْهُ بِمَا تَعْلَمُ فَإِنْ قَبِلَ مِنْكَ وَإِلَّا فَدَعْهُ فَإِنَّكَ لَسْتَ بِأَعْلَمَ مِنْهُ
Said ibn Jumhon aytdi: Men Abdulloh ibn Abu Avfoga roʻpara boʻldim, uning koʻzi koʻrmas edi. Men unga salom berdim. U menga: «Sen kimsan?» dedi. Men: «Men Said ibn Jumhonman», dedim. U: «Otangga nima boʻldi?» dedi. Men: «Uni azoriqalar oʻldirdi», dedim. U: «Alloh azoriqalarni laʼnatlasin, Alloh azoriqalarni laʼnatlasin! Rasululloh ﷺ bizga ular doʻzax itlari ekanini soʻzlab berganlar», dedi. Men: «Yolgʻiz azoriqalarmi yoki xorijiylarning barchasimi?» dedim. U: «Yoʻq, xorijiylarning barchasi», dedi. Men: «Sulton odamlarga zulm qilyapti va ularga (turli ishlarni) qilyapti-ku», dedim. Shunda u qoʻlimdan tutib, uni qattiq siqdi, soʻng: «Voy senga, ey Ibn Jumhon! Sen katta jamoatni lozim tut, katta jamoatni lozim tut! Agar sulton sendan (soʻzingni) eshitadigan boʻlsa, uning uyiga borib, oʻzing bilgan narsani unga aytgin. Agar sendan qabul qilsa (yaxshi), boʻlmasa uni oʻz holiga qoʻy. Chunki sen undan koʻra bilimliroq emassan», dedi.Саид ибн Жумҳон айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Абу Авфога рўпара бўлдим, унинг кўзи кўрмас эди. Мен унга салом бердим. У менга: «Сен кимсан?» деди. Мен: «Мен Саид ибн Жумҳонман», дедим. У: «Отангга нима бўлди?» деди. Мен: «Уни азориқалар ўлдирди», дедим. У: «Аллоҳ азориқаларни лаънатласин, Аллоҳ азориқаларни лаънатласин! Расулуллоҳ ﷺ бизга улар дўзах итлари эканини сўзлаб берганлар», деди. Мен: «Ёлғиз азориқаларми ёки хорижийларнинг барчасими?» дедим. У: «Йўқ, хорижийларнинг барчаси», деди. Мен: «Султон одамларга зулм қиляпти ва уларга (турли ишларни) қиляпти-ку», дедим. Шунда у қўлимдан тутиб, уни қаттиқ сиқди, сўнг: «Вой сенга, эй Ибн Жумҳон! Сен катта жамоатни лозим тут, катта жамоатни лозим тут! Агар султон сендан (сўзингни) эшитадиган бўлса, унинг уйига бориб, ўзинг билган нарсани унга айтгин. Агар сендан қабул қилса (яхши), бўлмаса уни ўз ҳолига қўй. Чунки сен ундан кўра билимлироқ эмассан», деди.