حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ ثَنَا بَدْرُ بْنُ عُثْمَانَ مَوْلًى لِآلِ عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُوسَى عَن أَبِيهِعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَتَاهُ سَائِلٌ يَسْأَلُهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ شَيْئًا فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ بِالْفَجْرِ حِينَ انْشَقَّ الْفَجْرُ وَالنَّاسُ لَا يَكَادُ يَعْرِفُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتْ الشَّمْسُ وَالْقَائِلُ يَقُولُ انْتَصَفَ النَّهَارُ أَوْ لَمْ يَنْتَصِفْ وَكَانَ أَعْلَمَ مِنْهُمْ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَقَعَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ بِالْعِشَاءِ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَخَّرَ الْفَجْرَ مِنْ الْغَدِ حَتَّى انْصَرَفَ مِنْهَا وَالْقَائِلُ يَقُولُ طَلَعَتْ الشَّمْسُ أَوْ كَادَتْ وَأَخَّرَ الظُّهْرَ حَتَّى كَانَ قَرِيبٌ مِنْ وَقْتِ الْعَصْرِ بِالْأَمْسِ ثُمَّ أَخَّرَ الْعَصْرَ حَتَّى انْصَرَفَ مِنْهَا وَالْقَائِلُ يَقُولُ احْمَرَّتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى كَانَ عِنْدَ سُقُوطِ الشَّفَقِ وَأَخَّرَ الْعِشَاءَ حَتَّى كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الْأَوَّلُ فَدَعَا السَّائِلَ فَقَالَ الْوَقْتُ فِيمَا بَيْنَ هَذَيْنِ
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan, u Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: U zotning oldilariga bir soʻrovchi kelib, namoz vaqtlari haqida soʻradi, u zot esa unga hech narsa qaytarmadilar. Soʻng Bilolga buyurdilar, u tong yorilgan, odamlar bir-birini deyarli tanimaydigan paytda bomdodga iqomat aytdi. Soʻng unga buyurdilar, u quyosh ogʻgan, aytuvchi: «Kun nisfiga yetdimi yoki yetmadimi?» deydigan paytda peshinga iqomat aytdi, holbuki u zot ulardan bilimliroq edilar. Soʻng unga buyurdilar, u quyosh baland turganida asrga iqomat aytdi. Soʻng unga buyurdilar, u quyosh botganida shomga iqomat aytdi. Soʻng unga buyurdilar, u shafaq gʻoyib boʻlganida xuftonga iqomat aytdi. Soʻng ertasi kuni bomdodni shu qadar kechiktirdilarki, undan chiqqanlarida aytuvchi: «Quyosh chiqdi yoki chiqay deb qoldi», der edi. Soʻng peshinni kechagi asr vaqtiga yaqin boʻlgunicha kechiktirdilar. Soʻng asrni shu qadar kechiktirdilarki, undan chiqqanlarida aytuvchi: «Quyosh qizardi», der edi. Soʻng shomni shafaq tushishiga yaqin boʻlgunicha kechiktirdilar. Soʻng xuftonni kechaning birinchi uchdan biri boʻlgunicha kechiktirdilar. Soʻngra soʻrovchini chaqirdilar-da: «Vaqt — shu ikkisining orasidadir», dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан, у Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: У зотнинг олдиларига бир сўровчи келиб, намоз вақтлари ҳақида сўради, у зот эса унга ҳеч нарса қайтармадилар. Сўнг Билолга буюрдилар, у тонг ёрилган, одамлар бир-бирини деярли танимайдиган пайтда бомдодга иқомат айтди. Сўнг унга буюрдилар, у қуёш оғган, айтувчи: «Кун нисфига етдими ёки етмадими?» дейдиган пайтда пешинга иқомат айтди, ҳолбуки у зот улардан билимлироқ эдилар. Сўнг унга буюрдилар, у қуёш баланд турганида асрга иқомат айтди. Сўнг унга буюрдилар, у қуёш ботганида шомга иқомат айтди. Сўнг унга буюрдилар, у шафақ ғойиб бўлганида хуфтонга иқомат айтди. Сўнг эртаси куни бомдодни шу қадар кечиктирдиларки, ундан чиққанларида айтувчи: «Қуёш чиқди ёки чиқай деб қолди», дер эди. Сўнг пешинни кечаги аср вақтига яқин бўлгунича кечиктирдилар. Сўнг асрни шу қадар кечиктирдиларки, ундан чиққанларида айтувчи: «Қуёш қизарди», дер эди. Сўнг шомни шафақ тушишига яқин бўлгунича кечиктирдилар. Сўнг хуфтонни кечанинг биринчи учдан бири бўлгунича кечиктирдилар. Сўнгра сўровчини чақирдилар-да: «Вақт — шу иккисининг орасидадир», дедилар.