Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Nabiysi ﷺ shunday der edilar: «Albatta, Dajjol chiqadi. U chap koʻzi koʻr boʻlib, koʻzida qalin parda bordir. U tugʻma koʻrni va pes kasalini tuzatadi, oʻliklarni tiriltiradi va odamlarga: ‹Men sizlarning Robbingizman›, deydi. Kim: ‹Sen mening Robbimsan›, desa, u fitnaga tushibdi. Kim: ‹Mening Robbim Alloh›, deb, shu (soʻz) ustida vafot etsa, u uning fitnasidan asralibdi; undan keyin unga fitna ham, azob ham yoʻqdir. U yer yuzida Alloh xohlagancha turadi, soʻngra Iyso ibn Maryam (alayhimassalom) magʻrib tomonidan Muhammad ﷺni va u zotning millatini tasdiqlagan holda keladi va Dajjolni oʻldiradi. Soʻngra qiyomat qoyim boʻladi, xolos».Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ шундай дер эдилар: «Албатта, Дажжол чиқади. У чап кўзи кўр бўлиб, кўзида қалин парда бордир. У туғма кўрни ва пес касалини тузатади, ўликларни тирилтиради ва одамларга: ‹Мен сизларнинг Роббингизман›, дейди. Ким: ‹Сен менинг Роббимсан›, деса, у фитнага тушибди. Ким: ‹Менинг Роббим Аллоҳ›, деб, шу (сўз) устида вафот этса, у унинг фитнасидан асралибди; ундан кейин унга фитна ҳам, азоб ҳам йўқдир. У ер юзида Аллоҳ хоҳлаганча туради, сўнгра Ийсо ибн Марям (алайҳимассалом) мағриб томонидан Муҳаммад ﷺни ва у зотнинг миллатини тасдиқлаган ҳолда келади ва Дажжолни ўлдиради. Сўнгра қиёмат қойим бўлади, холос».