حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ الشَّحَّامُ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ أَنَّهُمَرَّ بِوَالِدِهِ وَهُوَ يَدْعُو وَيَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ قَالَ فَأَخَذْتُهُنَّ عَنْهُ وَكُنْتُ أَدْعُو بِهِنَّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ قَالَ فَمَرَّ بِي وَأَنَا أَدْعُو بِهِنَّ فَقَالَ يَا بُنَيَّ أَنَّى عَقَلْتَ هَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ قَالَ يَا أَبَتَاهُ سَمِعْتُكَ تَدْعُو بِهِنَّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ فَأَخَذْتُهُنَّ عَنْكَ قَالَ فَالْزَمْهُنَّ يَا بُنَيَّ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَدْعُو بِهِنَّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ
Muslim ibn Abu Bakradan rivoyat qilinadiki, u otasining yonidan oʻtdi, otasi: «Allohumma inni aʼuzu bika minal kufri val faqri va azabil qabr (Ey Allohim, men Sendan kufrdan, faqirlikdan va qabr azobidan panoh soʻrayman)», deb duo qilar edi. (Muslim) aytdi: Men bularni undan oʻrgandim va har namoz ortidan shu bilan duo qila boshladim. Bir kuni otam men shu bilan duo qilayotganimda yonimdan oʻtdi-da: «Ey oʻgʻilcham, bu kalimalarni qayerdan oʻrganding?» dedi. Men: «Ey otajon, sizning har namoz ortidan bular bilan duo qilayotganingizni eshitib, sizdan oʻrgandim», dedim. U: «Ey oʻgʻilcham, ularni mahkam tut, chunki Rasululloh ﷺ har namoz ortidan bular bilan duo qilar edilar», dedi.Муслим ибн Абу Бакрадан ривоят қилинадики, у отасининг ёнидан ўтди, отаси: «Аллоҳумма инни аъузу бика минал куфри вал фақри ва азабил қабр (Эй Аллоҳим, мен Сендан куфрдан, фақирликдан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман)», деб дуо қилар эди. (Муслим) айтди: Мен буларни ундан ўргандим ва ҳар намоз ортидан шу билан дуо қила бошладим. Бир куни отам мен шу билан дуо қилаётганимда ёнимдан ўтди-да: «Эй ўғилчам, бу калималарни қаердан ўргандинг?» деди. Мен: «Эй отажон, сизнинг ҳар намоз ортидан булар билан дуо қилаётганингизни эшитиб, сиздан ўргандим», дедим. У: «Эй ўғилчам, уларни маҳкам тут, чунки Расулуллоҳ ﷺ ҳар намоз ортидан булар билан дуо қилар эдилар», деди.