حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَدَحَ رَجُلٌ رَجُلًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطَعْتَ ظَهْرَهُ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ مَادِحًا صَاحِبَهُ لَا مَحَالَةَ فَلْيَقُلْ أَحْسَبُهُ وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلَا أَعْذِرُ عَلَى اللَّهِ أَحَدًا أَحْسَبُهُ كَذَا وَكَذَا إِنْ كَانَ يَعْلَمُ ذَلِكَ مِنْهُ
Abu Bakra (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Nabiy ﷺning huzurlarida edik. Shunda bir kishi boshqa bir kishini maqtadi. Nabiy ﷺ: «Sen uning belini uzding! Sizlardan biringiz oʻrtogʻini maqtamasdan iloji boʻlmasa, ‹Men uni shunday deb oʻylayman, Alloh uning hisob-kitobini qiluvchidir, men Allohga (nisbatan) hech kimni oqlamayman; agar undagi shu (xislatni) bilsa, uni shunday-shunday deb oʻylayman›, desin», dedilar.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Набий ﷺнинг ҳузурларида эдик. Шунда бир киши бошқа бир кишини мақтади. Набий ﷺ: «Сен унинг белини уздинг! Сизлардан бирингиз ўртоғини мақтамасдан иложи бўлмаса, ‹Мен уни шундай деб ўйлайман, Аллоҳ унинг ҳисоб-китобини қилувчидир, мен Аллоҳга (нисбатан) ҳеч кимни оқламайман; агар ундаги шу (хислатни) билса, уни шундай-шундай деб ўйлайман›, десин», дедилар.