حَدَّثَنَا مَحْبُوبُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا مَدَحَ صَاحِبًا لَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ وَيْلَكَ قَطَعْتَ عُنُقَهُ إِنْ كُنْتَ مَادِحًا لَا مَحَالَةَ فَقُلْ أَحْسَبُهُ كَذَا وَكَذَا وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلَا أُزَكِّي عَلَى اللَّهِ تَعَالَى أَحَدًا
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺning huzurlarida oʻz oʻrtogʻini maqtadi. Shunda u zot: «Voy senga! Sen uning boʻynini uzding. Agar maqtamasdan ilojing boʻlmasa, ‹Men uni shunday-shunday deb oʻylayman, Alloh uning hisob-kitobini qiluvchidir; men Alloh taologa (nisbatan) hech kimni oqlamayman›, degin», dedilar.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларида ўз ўртоғини мақтади. Шунда у зот: «Вой сенга! Сен унинг бўйнини уздинг. Агар мақтамасдан иложинг бўлмаса, ‹Мен уни шундай-шундай деб ўйлайман, Аллоҳ унинг ҳисоб-китобини қилувчидир; мен Аллоҳ таолога (нисбатан) ҳеч кимни оқламайман›, дегин», дедилар.