حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ حَدَّثَنِي ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنِ ابْنِ مُغَفَّلٍ قَالَرَأَى رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِهِ يَخْذِفُ فَقَالَ لَا تَخْذِفْ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَكْرَهُ الْخَذْفَ أَوْ قَالَ يَنْهَى عَنْهُ كَهْمَسٌ يَقُولُ ذَاكَ فَإِنَّهَا لَا يُنْكَأُ بِهَا عَدُوٌّ وَلَا يُصَادُ بِهَا صَيْدٌ وَلَكِنَّهَا تَفْقَأُ الْعَيْنَ وَتَكْسِرُ السِّنَّ ثُمَّ رَآهُ بَعْدَ ذَلِكَ يَخْذِفُ فَقَالَ أُخْبِرُكَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَنْهَى عَنْ الْخَذْفِ أَوْ يَكْرَهُهُ ثُمَّ أَرَاكَ تَخْذِفُ لَا أُكَلِّمُكَ كَلِمَةً كَذَا وَكَذَا
Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U sheriklaridan bir kishini tosh otayotganini koʻrib: «Tosh otma, chunki Allohning Nabiysi ﷺ xazfni yoqtirmas edilar — yoki: undan qaytarardilar (deb aytdi) — chunki u bilan na dushman yaralanadi, na ov ovlanadi; lekin u koʻzni chiqaradi va tishni sindiradi», dedi. Soʻng uni bundan keyin ham tosh otayotganini koʻrdi va: «Men senga Allohning Nabiysi ﷺ xazfdan qaytarganlarini yoki uni yoqtirmaganlarini aytdim, soʻng seni yana tosh otayotganingni koʻryapman. Endi sen bilan falon va falon (muddat) bir ogʻiz ham gaplashmayman», dedi.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шерикларидан бир кишини тош отаётганини кўриб: «Тош отма, чунки Аллоҳнинг Набийси ﷺ хазфни ёқтирмас эдилар — ёки: ундан қайтарардилар (деб айтди) — чунки у билан на душман яраланади, на ов овланади; лекин у кўзни чиқаради ва тишни синдиради», деди. Сўнг уни бундан кейин ҳам тош отаётганини кўрди ва: «Мен сенга Аллоҳнинг Набийси ﷺ хазфдан қайтарганларини ёки уни ёқтирмаганларини айтдим, сўнг сени яна тош отаётганингни кўряпман. Энди сен билан фалон ва фалон (муддат) бир оғиз ҳам гаплашмайман», деди.