حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ صُهْبَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ الْخَذْفِ وَقَالَ إِنَّهُ لَا يُصَادُ بِهِ صَيْدٌ وَلَا يُنْكَأُ بِهِ عَدُوٌّ وَلَكِنَّهَا تَفْقَأُ الْعَيْنَ وَتَكْسِرُ السِّنَّ وَقَالَ يَزِيدُ مَرَّةً لَا يُصَادُ بِهَا صَيْدٌ وَلَا يُنْكَأُ بِهَا عَدُوٌّ
Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadiki, u zot xazf (tosh otish)dan qaytardilar va: «Albatta, u bilan na ov ovlanadi, na dushman yaralanadi; lekin u koʻzni chiqaradi va tishni sindiradi», dedilar. Yazid bir marta: «U bilan na ov ovlanadi, na dushman yaralanadi», dedi.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилинадики, у зот хазф (тош отиш)дан қайтардилар ва: «Албатта, у билан на ов овланади, на душман яраланади; лекин у кўзни чиқаради ва тишни синдиради», дедилар. Язид бир марта: «У билан на ов овланади, на душман яраланади», деди.