حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ الشَّعْبِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رَآهُ كَئِيبًا فَقَالَ مَا لَكَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ كَئِيبًا لَعَلَّهُ سَاءَتْكَ إِمْرَةُ ابْنِ عَمِّكَ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ قَالَ لَا وَأَثْنَى عَلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَلَكِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَلِمَةٌ لَا يَقُولُهَا عَبْدٌ عِنْدَ مَوْتِهِ إِلَّا فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَتَهُ وَأَشْرَقَ لَوْنُهُ فَمَا مَنَعَنِي أَنْ أَسْأَلَهُ عَنْهَا إِلَّا الْقُدْرَةُ عَلَيْهَا حَتَّى مَاتَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي لَأَعْلَمُهَا فَقَالَ لَهُ طَلْحَةُ وَمَا هِيَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ هَلْ تَعْلَمُ كَلِمَةً هِيَ أَعْظَمَ مِنْ كَلِمَةٍ أَمَرَ بِهَا عَمَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ طَلْحَةُ هِيَ وَاللَّهِ هِيَ.
Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar (roziyallohu anhu) uni gʻamgin koʻrib: «Senga nima boʻldi, ey Abu Muhammad, gʻamgin turibsan? Balki amakivachchang — yaʼni Abu Bakrning amir boʻlgani seni xafa qilgandir?» dedi. U: «Yoʻq», dedi va Abu Bakr (roziyallohu anhu)ni maqtadi. Soʻng: «Lekin men Nabiy ﷺning: ‹Biror banda oʻlim vaqtida shunday bir kalimani aytsa, albatta Alloh uning gʻam-alamini aritadi va yuzi yorishadi› deb aytganlarini eshitgandim. Uni soʻrashga qodir boʻla olmaganim uchun u zot vafot etgunlaricha soʻramadim», dedi. Shunda Umar (roziyallohu anhu) unga: «Men uni bilaman», dedi. Talha unga: «U nima?» dedi. Umar (roziyallohu anhu) unga: «U zot amakisiga buyurgan ‹Lo iloha illalloh› kalimasidan ulugʻroq kalimani bilasanmi?» dedi. Talha: «Allohga qasamki, oʻsha, oʻsha!» dedi.Талҳа ибн Убайдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар (розияллоҳу анҳу) уни ғамгин кўриб: «Сенга нима бўлди, эй Абу Муҳаммад, ғамгин турибсан? Балки амакиваччанг — яъни Абу Бакрнинг амир бўлгани сени хафа қилгандир?» деди. У: «Йўқ», деди ва Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)ни мақтади. Сўнг: «Лекин мен Набий ﷺнинг: ‹Бирор банда ўлим вақтида шундай бир калимани айтса, албатта Аллоҳ унинг ғам-аламини аритади ва юзи ёришади› деб айтганларини эшитгандим. Уни сўрашга қодир бўла олмаганим учун у зот вафот этгунларича сўрамадим», деди. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу) унга: «Мен уни биламан», деди. Талҳа унга: «У нима?» деди. Умар (розияллоҳу анҳу) унга: «У зот амакисига буюрган ‹Ло илоҳа иллаллоҳ› калимасидан улуғроқ калимани биласанми?» деди. Талҳа: «Аллоҳга қасамки, ўша, ўша!» деди.