حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ، سَمِعْتُ عُمَرَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَطَلْحَةَ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ نَشَدْتُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي تَقُومُ بِهِ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ أَعَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّا لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ.
Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Umar (roziyallohu anhu)ning Abdurahmon, Talha, Zubayr va Saʼdga: «Osmon va yer Oʻzi bilan turgan Alloh haqqi, sizlardan soʻrayman — Rasululloh ﷺ: ‹Biz merosxoʻr qoldirmaymiz, oʻzimizdan keyin nima qoldirsak, sadaqadir› deb aytganlarini bilasizlarmi?» deganini eshitdim. Ular: «Ha, Allohga qasam», dedilar.Талҳа ибн Убайдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Умар (розияллоҳу анҳу)нинг Абдураҳмон, Талҳа, Зубайр ва Саъдга: «Осмон ва ер Ўзи билан турган Аллоҳ ҳаққи, сизлардан сўрайман — Расулуллоҳ ﷺ: ‹Биз меросхўр қолдирмаймиз, ўзимиздан кейин нима қолдирсак, садақадир› деб айтганларини биласизларми?» деганини эшитдим. Улар: «Ҳа, Аллоҳга қасам», дедилар.