حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلِمَةَ، أَوْ مَسْلَمَةَ قَالَ كَثِيرٌ وَحِفْظِي سَلِمَةَ عَنْ عَلِيٍّ أَوْ عَنِ الزُّبَيْرِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُنَا فَيُذَكِّرُنَا بِأَيَّامِ اللَّهِ حَتَّى نَعْرِفَ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ وَكَأَنَّهُ نَذِيرُ قَوْمٍ يُصَبِّحُهُمْ الْأَمْرُ غُدْوَةً وَكَانَ إِذَا كَانَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِجِبْرِيلَ لَمْ يَتَبَسَّمْ ضَاحِكًا حَتَّى يَرْتَفِعَ عَنْهُ.
Zubayr ibn al-Avvom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib, Allohning kunlari bilan bizni eslatar edilar. Buni u zotning yuzlaridan bilar edik. Goʻyo u zot ertalab dushman hujum qiladigan qavmni ogohlantirayotgan kishidek boʻlar edilar. Agar u zot Jibril bilan yaqinda uchrashgan boʻlsalar, u ketmagunicha kulib tabassum qilmas edilar», dedi.