Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim muazzinni eshitganda: ‹Va ana ashhadu an lo iloha illalloh, vahdahu lo sharika lah, va anna Muhammadan abduhu va rasuluh, rozitu billahi Robban, va bi-Muhammadin Rasulan, va bil-Islomi dinan› — ‹Men ham yagona, sherigi yoʻq Allohdan oʻzga iloh yoʻq, Muhammad esa Uning bandasi va elchisi ekaniga guvohlik beraman; Allohni Robb deb, Muhammadni elchi deb, Islomni din deb (ixtiyor qilib) rozi boʻldim› — desa, gunohi magʻfirat qilinadi», dedilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким муаззинни эшитганда: ‹Ва ана ашҳаду ан ло илоҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, ва анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ, розиту биллаҳи Роббан, ва би-Муҳаммадин Расулан, ва бил-Исломи динан› — ‹Мен ҳам ягона, шериги йўқ Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, Муҳаммад эса Унинг бандаси ва элчиси эканига гувоҳлик бераман; Аллоҳни Робб деб, Муҳаммадни элчи деб, Исломни дин деб (ихтиёр қилиб) рози бўлдим› — деса, гуноҳи мағфират қилинади», дедилар.