حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الْقَسْمَلِيِّ عَنْ ابْنَةِ أُهْبَانَأَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَتَى أُهْبَانَ فَقَالَ مَا يَمْنَعُكَ مِنْ اتِّبَاعِي فَقَالَ أَوْصَانِي خَلِيلِي وَابْنُ عَمِّكِ يَعْنِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ سَتَكُونُ فِتَنٌ وَفُرْقَةٌ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَاكْسِرْ سَيْفَكَ وَاتَّخِذْ سَيْفًا مِنْ خَشَبٍ فَقَدْ وَقَعَتْ الْفِتْنَةُ وَالْفُرْقَةُ وَكَسَرْتُ سَيْفِي وَاتَّخَذْتُ سَيْفًا مِنْ خَشَبٍ وَأَمَرَ أَهْلَهُ حِينَ ثَقُلَ أَنْ يُكَفِّنُوهُ وَلَا يُلْبِسُوهُ قَمِيصًا قَالَ فَأَلْبَسْنَاهُ قَمِيصًا فَأَصْبَحْنَا وَالْقَمِيصُ عَلَى الْمِشْجَبِ
Uhbonning qizidan rivoyat qilinadiki, Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) Uhbonning oldiga kelib: «Menga ergashishdan seni nima toʻsmoqda?» dedi. U: «Doʻstim va sening amakivachchang — yaʼni Rasululloh ﷺ — menga vasiyat qilib: ‹Fitnalar va boʻlinish boʻladi; shunday boʻlganda qilichingni sindir va yogʻochdan qilich tutgin›, deganlar. Fitna va boʻlinish voqeʼ boʻldi, men qilichimni sindirdim va yogʻochdan qilich tutdim», dedi. U ogʻirlashib qolganida ahliga oʻzini kafanlashni va koʻylak kiydirmaslikni buyurdi. (Rovi) aytdi: Biz unga koʻylak kiydirdik, ammo tongda koʻylak kiyim ilgichda turgan edi.Уҳбоннинг қизидан ривоят қилинадики, Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) Уҳбоннинг олдига келиб: «Менга эргашишдан сени нима тўсмоқда?» деди. У: «Дўстим ва сенинг амакиваччанг — яъни Расулуллоҳ ﷺ — менга васият қилиб: ‹Фитналар ва бўлиниш бўлади; шундай бўлганда қиличингни синдир ва ёғочдан қилич тутгин›, деганлар. Фитна ва бўлиниш воқеъ бўлди, мен қиличимни синдирдим ва ёғочдан қилич тутдим», деди. У оғирлашиб қолганида аҳлига ўзини кафанлашни ва кўйлак кийдирмасликни буюрди. (Рови) айтди: Биз унга кўйлак кийдирдик, аммо тонгда кўйлак кийим илгичда турган эди.