حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي مَلِيحٍ عَنْ نُبَيْشَةَ الْهُذَلِيِّ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ إِنَّا كُنَّا نَعْتِرُ عَتِيرَةً لَنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَمَا تَأْمُرُنَا قَالَ قَالَ اذْبَحُوا فِي أَيِّ شَهْرٍ مَا كَانَ وَبَرُّوا اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَأَطْعِمُوا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا نُفَرِّعُ فَرَعًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَمَا تَأْمُرُنَا قَالَ فِي كُلِّ سَائِمَةٍ فَرَعٌ تَغْذُوهُ مَاشِيَتُكَ فَإِذَا اسْتَحْمَلَ ذَبَحْتَهُ وَتَصَدَّقْتَ بِلَحْمِهِ قَالَ أَحْسَبُهُ قَالَ عَلَى ابْنِ السَّبِيلِ فَإِنَّ ذَلِكَ خَيْرٌ
Nubaysha al-Huzaliy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan soʻrab: «Biz johiliyat davrida oʻzimizcha atiyra soʻyar edik. Bizga nima buyurasiz?» dedim. U zot: «Qaysi oy boʻlishidan qatʼi nazar, soʻyinglar, Alloh tabaraka va taologa yaxshilik qilinglar va (ochlarga) taom beringlar», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, biz johiliyat davrida faraʼ soʻyar edik. Bizga nima buyurasiz?» dedim. U zot: «Har bir yaylovda boqiladigan podada faraʼ boʻladi; chorvangiz uni boqadi, u yuk koʻtaradigan yoshga yetgach, uni soʻyib, goʻshtini sadaqa qilasan», dedilar. (Roviy) aytdi: Menimcha, u: «yoʻlovchiga; zotan, mana shu yaxshiroqdir», dedi.Нубайша ал-Ҳузалий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: «Биз жоҳилият даврида ўзимизча атийра сўяр эдик. Бизга нима буюрасиз?» дедим. У зот: «Қайси ой бўлишидан қатъи назар, сўйинглар, Аллоҳ табарака ва таолога яхшилик қилинглар ва (очларга) таом беринглар», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз жоҳилият даврида фараъ сўяр эдик. Бизга нима буюрасиз?» дедим. У зот: «Ҳар бир яйловда боқиладиган подада фараъ бўлади; чорвангиз уни боқади, у юк кўтарадиган ёшга етгач, уни сўйиб, гўштини садақа қиласан», дедилар. (Ровий) айтди: Менимча, у: «йўловчига; зотан, мана шу яхшироқдир», деди.