Abu Asib — yoki Abu Asim — (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺga (janoza) namozi oʻqilganida hozir boʻlgan edi. Ular: «U zotga qanday namoz oʻqiymiz?» dedilar. U: «Guruh-guruh boʻlib kiringlar», dedi. Shunday qilib, ular bu eshikdan kirib, u zotga namoz oʻqishar, soʻng boshqa eshikdan chiqishar edi. U zot ﷺ lahdga qoʻyilganlarida Mugʻiyra: «Oyoqlaridan bir narsa qoldi, uni toʻgʻrilamadilar», dedi. Ular: «Bas, kirib, oʻzing toʻgʻrila», dedilar. U kirdi va qoʻlini kiritib, u zotning qadamlariga tegdi. Soʻng: «Ustimga tuproq torting», dedi; ular uning ustiga, boldirlarining oʻrtasigacha tuproq tortishdi. Keyin u chiqdi va: «Rasululloh ﷺ bilan eng oxirgi ahdda boʻlgan men edim», deb aytar edi.Абу Асиб — ёки Абу Асим — (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺга (жаноза) намози ўқилганида ҳозир бўлган эди. Улар: «У зотга қандай намоз ўқиймиз?» дедилар. У: «Гуруҳ-гуруҳ бўлиб киринглар», деди. Шундай қилиб, улар бу эшикдан кириб, у зотга намоз ўқишар, сўнг бошқа эшикдан чиқишар эди. У зот ﷺ лаҳдга қўйилганларида Муғийра: «Оёқларидан бир нарса қолди, уни тўғриламадилар», деди. Улар: «Бас, кириб, ўзинг тўғрила», дедилар. У кирди ва қўлини киритиб, у зотнинг қадамларига тегди. Сўнг: «Устимга тупроқ тортинг», деди; улар унинг устига, болдирларининг ўртасигача тупроқ тортишди. Кейин у чиқди ва: «Расулуллоҳ ﷺ билан энг охирги аҳдда бўлган мен эдим», деб айтар эди.