حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكٍ قَالَقُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ أَكُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ طَوِيلَ الصَّمْتِ قَلِيلَ الضَّحِكِ وَكَانَ أَصْحَابُهُ يَذْكُرُونَ عِنْدَهُ الشِّعْرَ وَأَشْيَاءَ مِنْ أُمُورِهِمْ فَيَضْحَكُونَ وَرُبَّمَا تَبَسَّمَ
Simok aytdi: Men Jobir ibn Samuraga: «Sen Rasululloh ﷺ bilan birga oʻtirarmiding?» dedim. (U aytdi:) U zot koʻp sukut saqlar, kam kular edilar. Sahobalari u zotning huzurlarida sheʼr va oʻz ishlaridan baʼzi narsalarni zikr qilib kulishar, u zot esa baʼzan tabassum qilar edilar.Симок айтди: Мен Жобир ибн Самурага: «Сен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ўтирармидинг?» дедим. (У айтди:) У зот кўп сукут сақлар, кам кулар эдилар. Саҳобалари у зотнинг ҳузурларида шеър ва ўз ишларидан баъзи нарсаларни зикр қилиб кулишар, у зот эса баъзан табассум қилар эдилар.