حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبُو أَحْمَدَ مَخْلَدُ بْنُ الْحَسَنِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زُمَيْلٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو الرَّقِّيَّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ يَعْنِي ابْنَ عُمَيْرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَسَأَلَ رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُصَلِّي فِي الثَّوْبِ الَّذِي آتِي فِيهِ أَهْلِي قَالَ نَعَمْ إِلَّا أَنْ تَرَى فِيهِ شَيْئًا فَتَغْسِلَهُ
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Rasululloh ﷺdan: «Ahlim bilan qoʻshilgan kiyimimda namoz oʻqiyveraymi?» deb soʻradi. U zot: «Ha, magar unda biror narsani koʻrsang, uni yuv», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Расулуллоҳ ﷺдан: «Аҳлим билан қўшилган кийимимда намоз ўқийверайми?» деб сўради. У зот: «Ҳа, магар унда бирор нарсани кўрсанг, уни юв», дедилар.