حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَيْمُونٍ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُصَلِّي فِي ثَوْبِي الَّذِي آتِي فِيهِ أَهْلِي قَالَ نَعَمْ إِلَّا أَنْ تَرَى فِيهِ شَيْئًا فَتَغْسِلَهُ
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Men bir kishining Nabiy ﷺdan: «Ahlim bilan qoʻshilgan kiyimimda namoz oʻqiyveraymi?» deb soʻraganini eshitdim. U zot: «Ha, magar unda biror narsani koʻrsang, uni yuv», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен бир кишининг Набий ﷺдан: «Аҳлим билан қўшилган кийимимда намоз ўқийверайми?» деб сўраганини эшитдим. У зот: «Ҳа, магар унда бирор нарсани кўрсанг, уни юв», дедилар.