حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَلِيعَ الْفَمِ أَشْكَلَ الْعَيْنِ مَنْهُوسَ الْعَقِبَيْنِقُلْتُ لِسِمَاكٍ مَا ضَلِيعُ الْفَمِ قَالَ عَظِيمُ الْفَمِ قُلْتُ مَا أَشْكَلُ الْعَيْنِ قَالَ طَوِيلُ شُفْرِ الْعَيْنِ قُلْتُ مَا مَنْهُوسُ الْعَقِبِ قَالَ قَلِيلُ لَحْمِ الْعَقِبِ
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning ogʻizlari keng, koʻzlari (qoramtir-qizgʻish) tortib chiroyli, tovonlari ozgina goʻshtli edi. (Shuʼba) dedi: Men Simokka: «Zaliʼul-fam (keng ogʻiz) nima degani?» dedim. U: «Ogʻzi katta degani», dedi. Men: «Ashkalul-ayn nima?» dedim. U: «Koʻz yorigʻi uzun (kengligi keng) degani», dedi. Men: «Manhusul-aqib nima?» dedim. U: «Tovonida goʻshti ozligi degani», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг оғизлари кенг, кўзлари (қорамтир-қизғиш) тортиб чиройли, товонлари озгина гўштли эди. (Шуъба) деди: Мен Симокка: «Залиъул-фам (кенг оғиз) нима дегани?» дедим. У: «Оғзи катта дегани», деди. Мен: «Ашкалул-айн нима?» дедим. У: «Кўз ёриғи узун (кенглиги кенг) дегани», деди. Мен: «Манҳусул-ақиб нима?» дедим. У: «Товонида гўшти озлиги дегани», деди.