حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ حَدَّثَنَا شُرَحْبِيلٌ عَنْ جَبَّارِ بْنِ صَخْرٍ الْأَنْصَارِيِّ أَحَدِ بَنِي سَلِمَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِطَرِيقِ مَكَّةَ مَنْ يَسْبِقُنَا إِلَى الْأُثَايَةِ قَالَ أَبُو أُوَيْسٍ هُوَ حَيْثُ نَفَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَمْدُرَ حَوْضَهَا وَيَفْرِطَ فِيهِ فَيَمْلَأَهُ حَتَّى نَأْتِيَهُ قَالَ قَالَ جَبَّارٌ فَقُمْتُ فَقُلْتُ أَنَا قَالَ اذْهَبْ فَذَهَبْتُ فَأَتَيْتُ الْأُثَايَةَ فَمَدَرْتُ حَوْضَهَا وَفَرَطْتُ فِيهِ وَمَلَأْتُهُ ثُمَّ غَلَبَتْنِي عَيْنَايَ فَنِمْتُ فَمَا انْتَبَهْتُ إِلَّا بِرَجُلٍ تُنَازِعُهُ رَاحِلَتُهُ إِلَى الْمَاءِ وَيَكُفُّهَا عَنْهُ فَقَالَ يَا صَاحِبَ الْحَوْضِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَوْرَدَ رَاحِلَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَنَاخَ ثُمَّ قَالَ اتْبَعْنِي بِالْإِدَاوَةِ فَتَبِعْتُهُ بِهَا فَتَوَضَّأَ وَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ وَتَوَضَّأْتُ مَعَهُ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَحَوَّلَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَصَلَّيْنَا فَلَمْ يَلْبَثْ يَسِيرًا أَنْ جَاءَ النَّاسُ

Bani Salima qabilasidan boʻlgan Jabbor ibn Saxr al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Makka yoʻlida boʻlganlarida: «Kim bizdan oldin Usoyaga borib — Abu Uvays aytdi: bu Rasululloh ﷺ bizni joʻnatgan joydir — uning havzini loylab, unga suv tortib, biz yetib borgunimizcha uni toʻldiradi?» dedilar. Jabbor aytdi: Men turib: «Men», dedim. U zot: «Bor», dedilar. Men borib, Usoyaga yetdim, uning havzini loyladim, unga suv tortdim va uni toʻldirdim. Soʻng koʻzim uyquga ketib, uxlab qolibman. Uygʻonsam, bir kishi — ulovi suvga talpinar, u esa uni tiyar edi — «Ey havz egasi!» deyapti. Qarasam, Rasululloh ﷺ ekanlar. Men: «Labbay», dedim. U zot ulovlarini suvga tushirdilar, soʻng qaytib, uni choʻktirdilar-da: «Menga idish bilan ergash», dedilar. Men u bilan ergashdim. U zot tahorat oldilar va tahoratlarini goʻzal qildilar, men ham u zot bilan tahorat oldim. Soʻng namozga turdilar, men esa chap tomonlarida turdim. U zot qoʻlimdan ushlab, meni oʻng tomonlariga oʻtkazdilar. Biz namoz oʻqidik va koʻp oʻtmay odamlar keldi.Бани Салима қабиласидан бўлган Жаббор ибн Сахр ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Макка йўлида бўлганларида: «Ким биздан олдин Усояга бориб — Абу Увайс айтди: бу Расулуллоҳ ﷺ бизни жўнатган жойдир — унинг ҳавзини лойлаб, унга сув тортиб, биз етиб боргунимизча уни тўлдиради?» дедилар. Жаббор айтди: Мен туриб: «Мен», дедим. У зот: «Бор», дедилар. Мен бориб, Усояга етдим, унинг ҳавзини лойладим, унга сув тортдим ва уни тўлдирдим. Сўнг кўзим уйқуга кетиб, ухлаб қолибман. Уйғонсам, бир киши — улови сувга талпинар, у эса уни тияр эди — «Эй ҳавз эгаси!» деяпти. Қарасам, Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Мен: «Лаббай», дедим. У зот уловларини сувга туширдилар, сўнг қайтиб, уни чўктирдилар-да: «Менга идиш билан эргаш», дедилар. Мен у билан эргашдим. У зот таҳорат олдилар ва таҳоратларини гўзал қилдилар, мен ҳам у зот билан таҳорат олдим. Сўнг намозга турдилар, мен эса чап томонларида турдим. У зот қўлимдан ушлаб, мени ўнг томонларига ўтказдилар. Биз намоз ўқидик ва кўп ўтмай одамлар келди.