عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا قَالَقَرَأْتُ آيَةً وَقَرَأَ ابْنُ مَسْعُودٍ خِلَافَهَا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ أَلَمْ تُقْرِئْنِي آيَةَ كَذَا وَكَذَا قَالَ بَلَى فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ أَلَمْ تُقْرِئْنِيهَا كَذَا وَكَذَا فَقَالَ بَلَى كِلَاكُمَا مُحْسِنٌ مُجْمِلٌ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ فَضَرَبَ صَدْرِي فَقَالَ يَا أُبَيُّ بْنَ كَعْبٍ إِنِّي أُقْرِئْتُ الْقُرْآنَ فَقِيلَ لِي عَلَى حَرْفٍ أَوْ عَلَى حَرْفَيْنِ قَالَ فَقَالَ الْمَلَكُ الَّذِي مَعِي عَلَى حَرْفَيْنِ فَقُلْتُ عَلَى حَرْفَيْنِ فَقَالَ عَلَى حَرْفَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ فَقَالَ الْمَلَكُ الَّذِي مَعِي عَلَى ثَلَاثَةٍ فَقُلْتُ عَلَى ثَلَاثَةٍ حَتَّى بَلَغَ سَبْعَةَ أَحْرُفٍ لَيْسَ مِنْهَا إِلَّا شَافٍ كَافٍ إِنْ قُلْتَ غَفُورًا رَحِيمًا أَوْ قُلْتَ سَمِيعًا عَلِيمًا أَوْ عَلِيمًا سَمِيعًا فَاللَّهُ كَذَلِكَ مَا لَمْ تَخْتِمْ آيَةَ عَذَابٍ بِرَحْمَةٍ أَوْ آيَةَ رَحْمَةٍ بِعَذَابٍحَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ الْخُزَاعِيِّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ قَرَأْتُ آيَةً وَقَرَأَ ابْنُ مَسْعُودٍ خِلَافَهَا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ الْقَيْسِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ قَرَأْتُ آيَةً وَقَرَأَ ابْنُ مَسْعُودٍ خِلَافَهَا
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir oyatni qiroat qildim, Ibn Masʼud esa uni boshqacha qiroat qildi. Bas, men Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Menga falon-falon oyatni oʻqitmaganmidingiz?» dedim. U zot: «Ha», dedilar. Ibn Masʼud ham: «Menga uni shunday-shunday oʻqitmaganmidingiz?» dedi. U zot: «Ha, ikkovingiz ham chiroyli va toʻgʻri (qiroat) qilyapsizlar», dedilar. (Ubay) dedi: Men u zotga (yana bir narsa) aytdim, shunda u zot koʻkragimga urib: «Ey Ubay ibn Kaʼb! Menga Qurʼon oʻqitildi va menga: ‹Bir harf ustidami yoki ikki harf ustidami?› deyildi. Men bilan birga boʻlgan farishta: ‹Ikki harf ustida›, dedi. Men: ‹Ikki harf ustida›, dedim. (Yana): ‹Ikki harf ustidami yoki uch harf ustidami?› deyildi. Men bilan birga boʻlgan farishta: ‹Uch harf ustida›, dedi. Men: ‹Uch harf ustida›, dedim. Toki yetti harfga yetdi. Ulardan biror harf yoʻqki, u shifo beruvchi va kifoya qiluvchi boʻlmasa: ‹gʻafuran rahiman› desang ham, ‹samiʼan aliman› yoki ‹aliman samiʼan› desang ham — Alloh shundaydir; toki azob oyatini rahmat bilan yoki rahmat oyatini azob bilan tugatmasang», dedilar. Boshqa isnodlar bilan ham: «Men bir oyatni qiroat qildim, Ibn Masʼud esa uni boshqacha qiroat qildi, bas, men Nabiy ﷺ huzurlariga keldim», deb hadis zikr qilingan.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бир оятни қироат қилдим, Ибн Масъуд эса уни бошқача қироат қилди. Бас, мен Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Менга фалон-фалон оятни ўқитмаганмидингиз?» дедим. У зот: «Ҳа», дедилар. Ибн Масъуд ҳам: «Менга уни шундай-шундай ўқитмаганмидингиз?» деди. У зот: «Ҳа, икковингиз ҳам чиройли ва тўғри (қироат) қиляпсизлар», дедилар. (Убай) деди: Мен у зотга (яна бир нарса) айтдим, шунда у зот кўкрагимга уриб: «Эй Убай ибн Каъб! Менга Қуръон ўқитилди ва менга: ‹Бир ҳарф устидами ёки икки ҳарф устидами?› дейилди. Мен билан бирга бўлган фаришта: ‹Икки ҳарф устида›, деди. Мен: ‹Икки ҳарф устида›, дедим. (Яна): ‹Икки ҳарф устидами ёки уч ҳарф устидами?› дейилди. Мен билан бирга бўлган фаришта: ‹Уч ҳарф устида›, деди. Мен: ‹Уч ҳарф устида›, дедим. Токи етти ҳарфга етди. Улардан бирор ҳарф йўқки, у шифо берувчи ва кифоя қилувчи бўлмаса: ‹ғафуран раҳиман› десанг ҳам, ‹самиъан алиман› ёки ‹алиман самиъан› десанг ҳам — Аллоҳ шундайдир; токи азоб оятини раҳмат билан ёки раҳмат оятини азоб билан тугатмасанг», дедилар. Бошқа иснодлар билан ҳам: «Мен бир оятни қироат қилдим, Ибн Масъуд эса уни бошқача қироат қилди, бас, мен Набий ﷺ ҳузурларига келдим», деб ҳадис зикр қилинган.